مدیریت کلاس با استفاده از چیدمان باز درمواجهه با اضطراب عملکرد تحصیلی

هدف این پژوهش بررسی تاثیر چیدمان باز کلاس درس بر کاهش اضطراب عملکرد تحصیلی دانش آموزان و ارتقای کیفیت تعاملات آموزشی در محیط های یادگیری ایرانی است. پژوهش حاضر با تمرکز بر نظریه های روان شناسی آموزشی و اصول مدیریت کلاس، تلاش دارد نشان دهد چگونه تغییر در ساختار فیزیکی کلاس می تواند به بهبود وضعیت روانی و تحصیلی دانش آموزان منجر شود.روش پژوهش به صورت نیمه تجربی و با بهره گیری از طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل انجام گرفت. جامعه آماری شامل دانش آموزان پایه هشتم در مدارس دولتی شهر تهران بود که از میان آن ها دو کلاس به صورت تصادفی انتخاب شدند. در کلاس آزمایش، چیدمان سنتی (صف نشینی) با چیدمان باز (دایره ای، گروهی و قابل تغییر) جایگزین شد. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسش نامه اضطراب عملکرد تحصیلی، مشاهده مستقیم رفتارهای کلاسی، و مصاحبه با معلمان بود.مدل تحلیل مطالب بر اساس رویکرد ترکیبی کمی-کیفی طراحی شد. داده های کمی با استفاده از آزمون های آماری (مانند آزمون t مستقل و تحلیل کوواریانس) تحلیل شدند و داده های کیفی از طریق تحلیل مضمون بررسی گردیدند تا ابعاد روانی، اجتماعی و آموزشی چیدمان باز به طور عمیق تر فهم شوند.نتایج پژوهش نشان داد که چیدمان باز کلاس به طور معناداری موجب کاهش اضطراب عملکرد تحصیلی دانش آموزان شد. همچنین، افزایش مشارکت در فعالیت های گروهی، بهبود ارتباط با معلم، و ارتقای حس امنیت روانی در فضای کلاس از دیگر پیامدهای مثبت این نوع چیدمان بود. معلمان نیز گزارش دادند که مدیریت کلاس در چیدمان باز، علی رغم چالش های اولیه، در بلندمدت به تعاملات موثرتر و فضای یادگیری پویاتر منجر شده است.این یافته ها نشان می دهند که طراحی فیزیکی کلاس نه تنها جنبه ای زیبایی شناختی دارد، بلکه می تواند به عنوان ابزاری موثر در مدیریت روانی و آموزشی دانش آموزان مورد استفاده قرار گیرد. پژوهش حاضر توصیه می کند که سیاست گذاران آموزشی و مدیران مدارس در طراحی فضاهای یادگیری، به تاثیرات روان شناختی چیدمان توجه ویژه ای داشته باشند

کلیدواژه ها:

مدیریت کلاس ، چیدمان باز ، اضطراب ، عملکرد تحصیلی