مطالعه رابطه بین عدالت آموزشی بر مهارت زندگی و آمادگی دانش آموزان برای ورود به جامعه

هدف اصلی این پژوهش، بررسی و تبیین رابطه میان عدالت آموزشی و تاثیر آن بر مهارت های زندگی و میزان آمادگی دانش آموزان برای ورود به جامعه است. عدالت آموزشی به عنوان یکی از پایه های اساسی نظام های تعلیم و تربیت مدرن، به معنای فراهم آوردن فرصت های برابر برای همه فراگیران بدون در نظر گرفتن خاستگاه اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی و جغرافیایی آن هاست. این پژوهش با رویکردی توصیفی-تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانه ای و اسنادی به دنبال پاسخ به این پرسش است که چگونه توزیع عادلانه منابع، امکانات و توجه آموزشی می تواند به تقویت مهارت های اساسی زندگی مانند تفکر نقاد، حل مسئله، تصمیم گیری، ارتباط موثر و مدیریت هیجان در دانش آموزان منجر شود. فرض بر این است که دانش آموزانی که در یک محیط آموزشی عادلانه رشد می کنند، نه تنها از نظر تحصیلی موفق تر هستند، بلکه به دلیل کسب اعتماد به نفس و شایستگی های فردی و اجتماعی، آمادگی بیشتری برای پذیرش مسئولیت های شهروندی، مشارکت فعال در جامعه و مواجهه با چالش های دنیای واقعی خواهند داشت. نتایج این مطالعه نشان می دهد که سرمایه گذاری در عدالت آموزشی، یک راهبرد کلیدی برای پرورش نسلی توانمند، مسئولیت پذیر و سازگار است که می تواند به توسعه پایدار اجتماعی و فرهنگی کمک شایانی نماید. این پژوهش پیامدهایی برای سیاست گذاران آموزشی، مدیران مدارس، معلمان و والدین در جهت بازنگری در رویکردهای موجود و تلاش برای ایجاد محیط های یادگیری منصفانه تر و کارآمدتر در بر دارد.

کلیدواژه ها:

عدالت آموزشی ، مهارت های زندگی ، آمادگی اجتماعی ، دانش آموزان ، نظام آموزشی.