مطالعه ی تجربی درباره اثرات دمای محیط بر کارایی پنل های خورشیدی فتوولتائیک در مناطق بیابانی ایران

پنل های خورشیدی فتوولتائیک در اقلیم های گرم و بیابانی، به ویژه در ایران، با چالش های عملکردی ناشی از دمای بالا مواجه اند؛ عاملی که می تواند بازده سیستم را به طور محسوسی کاهش دهد. هدف این مطالعه، بررسی تجربی تاثیر دمای محیط بر پارامترهای کلیدی عملکرد یک پنل مونوکریستال فتوولتائیک شامل ولتاژ مدار باز (Voc)، توان بیشینه (Pmax) و جریان اتصال کوتاه (Isc) در شرایط واقعی اقلیمی منطقه بیاض در جنوب ایران است. داده ها طی بازه زمانی گرم سال و با استفاده از سنسورهای دقیق تابش و دما گردآوری شدند. نتایج نشان داد که با افزایش دما، ولتاژ مدار باز و توان خروجی به طور قابل توجهی کاهش می یابد، به طوری که در دمای ۶۹ درجه سانتی گراد، توان تولیدی به کمتر از ۵۲٪ توان اسمی کاهش یافت. در مقابل، جریان اتصال کوتاه تنها تغییرات اندکی را نشان داد. همچنین عملکرد اجزای جانبی نظیر اینورترها، ترانسفورماتورها و کابل ها نیز تحت تاثیر دما دچار افت یا تسریع در فرسایش حرارتی شدند. بر این اساس، یافته ها بر اهمیت طراحی حرارتی مناسب، انتخاب تجهیزات با کلاس دمایی بالا، و به کارگیری فناوری های خنک سازی موثر در نیروگاه های خورشیدی مناطق گرمسیری تاکید دارند.

کلیدواژه ها:

Photovoltaic (PV) systems ، maximum power (Pmax) ، short circuit current (Isc) ، open circuit voltage (Voc). ، سیستم های فتوولتائیک (PV) ، توان بیشینه (Pmax) ، جریان اتصال کوتاه (Isc) ، ولتاژ مدار باز (Voc).