بررسی تجزیه‎ زیستی دیازینون توسط گرانول‎های هوازی در راکتور ناپیوسته‎ متوالی

دیازینون، یک حشره کش ارگانوفسفره است که به طور گسترده ای در کشاورزی استفاده می شود. پایداری و سمیت بالای این ترکیب در محیط های آبی، خطرات قابل توجهی برای محیط‎زیست و سلامت جامعه ایجاد می کند. در سال های اخیر، تجزیه زیستی به‎عنوان روشی موثر و پایدار برای حذف آلاینده ها مورد توجه قرار گرفت. در این پژوهش، پتانسیل تشکیل گرانول‎های هوازی از لجن فعال سازگار‎ شده با دیازینون در SBR ارزیابی شد. در مرحله سازگارسازی، راکتوری با حجم کاری ۱۲۰۰ میلی لیتر با لجن فعال تلقیح شد. ابتدا منبع کربن گلوکز بود که به تدریج با دیازینون جایگزین شد. پس از ۱۱ هفته، دیازینون با غلظت COD معادل ۳۰۰ میلی گرم در لیتر به عنوان تنها منبع کربن استفاده شد. کل دوره سازگارسازی با توجه به حذف کربن، نیتروژن و فسفر، ۱۴ هفته به طول انجامید. پس از آن، فرایند تشکیل گرانول های هوازی در راکتور SBR با حجم کاری ۸/۰ لیتر، طی چرخه های ۶ ساعته به مدت ۶۰ روز، در دمای محیط و pH برابر ۲/۰±۷ (تنظیم شده با اسید سولفوریک و هیدروکسید سدیم) انجام شد. هوادهی و اختلاط با پمپ هوا و سرعت ۵ سانتی متر بر ثانیه تامین شد. در مرحله سازگارسازی، میزان حذف دیازینون در غلظت ورودی ۳۰۰ میلی‎گرم COD در لیتر ۳۳/۷۲ درصد به‎دست آمد. پس از تشکیل گرانول‎های هوازی، این میزان به ۳۳/۹۴ درصد افزایش یافت. گرانول‎های قهوه ای رنگ با اندازه‎ حداکثر ۳ میلی‎متر و نسبت SVI۳۰/SVI۵ برابر ۹۶/۰ تشکیل شدند. نسبت پروتئین به پلی‎ساکارید در گرانول‎های هوازی به ۶۴/۱ رسید که نشان‎دهنده انسجام مناسب ساختاری بود. نتایج این پژوهش نشان داد گرانول های هوازی حاصل از لجن فعال سازگار شده با دیازینون، پتانسیل بالایی برای حذف زیستی این آلاینده دارند. این یافته ها می تواند به عنوان راهکاری موثر و پایدار برای تصفیه پساب های آلوده به دیازینون در مقیاس صنعتی و کاهش اثرات زیست محیطی این سم در منابع آبی استفاده شود.

کلیدواژه ها:

دیازینون ، گرانول‎های هوازی ، راکتور ناپیوسته متوالی ، تصفیه پساب ، آفت‎کش ارگانوفسفره