تاثیر چگونگی همجواری ساختمان های مسکونی از طریق رابطه فرم و سایه اندازهای خارجی مبتنی بر کاهش مصرف انرژی سرمایشی (مورد پژوهی: بافت تاریخی بوشهر)

امروزه بحران انرژی، توجه معماران و شهرسازان را به چگونگی هم جواری ساختمان ها درون ساختگاه، جلب کرده است. ساختمان های مسکونی معاصر واقع در جداره ساحلی بافت تاریخی، بدون توجه به اقلیم و محیط پیرامون، ساخته می شوند. پژوهش حاضر به بررسی تاثیر هم جواری ساختمان های معاصر واقع در جداره ساحلی بافت تاریخی بر میزان مصرف انرژی سرمایشی در داخل بنا از طریق ادغام عناصر سایه انداز بر جبهه غربی ساختمان در اقلیم گرم و مرطوب بوشهر می پردازد. این پژوهش از طریق روش ترکیبی، اطلاعات ساختمان های منتخب را با استفاده از برداشت میدانی جمع آوری و سپس به روش خوشه ای، دسته بندی کرده است. معیارهای مورد نظر جهت انتخاب نمونه های منتخب به روش دلفی اعتبار سنجی شده و به کمک نرم افزار دیزاین بیلدر میزان مصرف انرژی سالانه ساختمان ها محاسبه گردیده است. در ادامه، به بررسی ساختمان های منتخب به لحاظ فرم، شکل، هندسه و جزییات پرداخته شد و فرم بهینه برای هر مدل استخراج گردید، سپس با تلفیق مدل های بهینه انتخابی، ساختمان های مدنظر باز طراحی شده و میزان کاهش مصرف انرژی محاسبه گردید. در انتها، به بررسی میزان تاثیر هم جواری ساختمان های منتخب بر کاهش مصرف انرژی سرمایشی پرداخته شده است. براساس نتایج حاصل شده، نیاز به تلفیق فرم و سایه اندازهای خارجی در ساختمان های مسکونی معاصر واقع در جداره ساحلی بافت تاریخی به منظور کاهش مصرف انرژی سرمایشی و دریافت نور غرب می باشد. کوچه های باریک واقع در جداره ساحلی بافت تاریخی و چهار مدل همسایگی موجود در محدوده مورد پژوهش نشان می دهد که نحوه قرارگیری ساختمان درون سایت نقش تعیین کننده در میزان مصرف انرژی سرمایشی و دریافت نور روز دارد و شاهد کاهش مصرف انرژی سرمایشی ساختمان ها به میزان ۲۰.۹۲% در مدل همسایگی بدون وجود کوچه های باریک خواهیم بود.

کلیدواژه ها:

همجواری ، هندسه فرم ، کاهش مصرف انرژی ، اقلیم گرم و مرطوب