ارزیابی سیستم های لوله نور خورشیدی و فیبر نوری به کمک مدل سازی اطلاعات ساخت با رویکرد هزینه چرخه عمر (مطالعه موردی )

با بهره گیری از دو سیستم لوله نور خورشیدی و فیبر نوری، امکان انتقال نور خورشید به نقاط تاریک داخل ساختمان وجود دارد. این روش ها به خصوص در ساختمان هایی که به دلیل موقعیت جغرافیایی خود نمی توانند بهره وری مطلوبی از نور خورشید داشته باشند یا ساختمان هایی که فقط در طول روز مورد استفاده قرار می گیرند، اثربخش می باشد. هدف اصلی این مطالعه، بررسی میزان روشنایی داخل ساختمان ها از طریق استفاده از دو سیستم لوله نور خورشیدی و فیبر نوری می باشد. این بررسی از طریق مدل سازی اطلاعات ساختمان با رویکرد مدیریت هزینه های چرخه عمر انجام می شود تا میزان استفاده از انرژی خورشید که یکی از منابع انرژی تجدیدپذیر و حیاتی در زندگی انسان است، به بهترین شکل ممکن افزایش یابد و در مصرف انرژی برق و انتشار گازهای گلخانه ای در طول عمر ساختمان، صرفه جویی شود. در این پژوهش، استفاده از سیستم های مذکور در یک ساختمان مسکونی شش طبقه دو واحدی (۱۲ واحد) واقع در منطقه حکیمیه تهران مدل سازی شده است. در این مدل سازی ابتدا به جانمایی سیستم ها در ساختمان، سپس بررسی میزان نوردهی سیستم ها و در وهله آخر تحلیل هزینه ها و میزان کاهش مصرف انرژی و تولید گازهای گلخانه ای پرداخته شده است. شایان ذکر است که برای جانمایی سیستم ها از نرم افزار رویت و برای بررسی میزان نوردهی، از نرم افزار کامسول و دیالوکس استفاده شده است. از این مطالعه میزان مطلوبی از روشنایی فضاها و نرخ بازگشت سرمایه مثبت ۷۴ درصدی و شاخص سود به هزینه به ازای مترمربع مثبت ۰.۰۰۰۳ برای سیستم لوله نور خورشیدی و نرخ بازگشت منفی ۴۳ درصدی و شاخص سود به هزینه به ازای مترمربع منفی ۰.۰۰۰۲ برای سیستم فیبر نوری منتج شده است.

کلیدواژه ها:

سیستم لوله نور خورشیدی ، سیستم فیبر نوری ، مدل سازی اطلاعات ساختمان ، ارزیابی هزینه های چرخه عمر ، نور طبیعی ، انتشار کربن