بررسی موفقیت تمپانوپلاستی در اوتیت میانی مزمن با و بدون ترشح گوش

سابقه و هدف: اوتیت یا التهاب گوش میانی، اصطلاحی است که شامل اوتیت میانی حاد، ترشحی و چرکی مزمن است. هدف این مطالعه مقایسه ی میزان موفقیت تمپانوپلاستی در گوش های میانی دارای ترشح نسبت به گوش های فاقد ترشح بود. مواد و روش ها: این مطالعه ی مورد-شاهدی در سال ۱۴۰۲-۱۴۰۱ در بیمارستان بعثت شهر همدان انجام شد. بیماران به دو گروه دارای ترشح و فاقد ترشح تقسیم شدند. اطلاعات دموگرافیک و ارزیابی شنوایی آن ها قبل از جراحی ثبت گردید و سپس تحت عمل تمپانوپلاستی نوع یک قرار گرفته و شنوایی آن ها نیز سه ماه بعد از جراحی ارزیابی گردید. یافته ها: در مجموع  ۷۶ بیمار (۴۴ نفر فاقد ترشح و ۳۲ نفر دارای ترشح) وارد مطالعه شدند. اغلب افراد دارای ترشح، مردان بودند و گروه فاقد ترشح را زنان شامل می شدند (۰۴۰/۰P=). همچنین ۲۷/۷۷ درصد از گروه فاقد ترشح و ۱۳/۷۷ درصد از افراد دارای ترشح، بهبودی کامل در عمل تمپانوپلاستی داشتند ( ۰۰۸/۰P=). میزان بهبود شنوایی در افراد فاقد ترشح بیشتر بود، اما از لحاظ آماری معنادار نگردید (۳۱۰/۰P=). نتیجه گیری:  تمپانوپلاستی روشی مطلوب برای درمان پرفوراسیون پرده تمپان در بیماران مبتلا به اوتیت میانی مزمن می باشد.  وجود ترشح در گوش میانی، تاثیری بر میزان موفقیت آن ندارد. لذا، تسریع در انتخاب این روش درمانی در کاهش مشکلات بیماران و بهبود آستانه های شنوایی آن ها موثر خواهد بود.

کلیدواژه ها:

Chronic otitis media ، Otorrhea ، Tympanic membrane ، Tympanoplasty ، اوتیت میانی مزمن ، ترشح فعال گوش ، تمپانوپلاستی ، پرده تمپان