بررسی تاثیر شرکت در برنامه بازتوانی قلبی بر توانایی انجام کار در بیماران تحت جراحی پیوند عروق کرونری

سابقه و هدف: انجام فعالیت ها و برنامه ‎های بازتوانی بعد از بای پس عروق کرونر (Coronary Artery Bypass Grafting; CABG) می تواند روی روند بازگشت به زندگی روزمره و توانایی انجام کار در بیماران تاثیر مثبتی داشته باشد. هدف از مطالعه حاضر، تعیین تاثیر بازتوانی قلبی بر توانایی انجام کار در بیماران CABG در مقایسه با گروه کنترل در بیمارستان قلب فرشچیان همدان بود. مواد و روش ها: در این مطالعه کوهورت گذشته نگر، دو گروه از بیماران بعد از CABG، دریافت کننده برنامه بازتوانی و بدون دریافت برنامه بازتوانی، شامل ۳۶ نفر در هر گروه برای مطالعه انتخاب شدند. یک برنامه هشت هفته ای بازتوانی برای گروه مداخله انجام گردید. سه ماه بعد توانایی انجام کار از طریق یک پرسش نامه معتبر در دو گروه اندازه گیری شد. یافته ها: دو گروه مورد مطالعه از نظر سن، جنسیت و بیماری های مزمن همراه تفاوت آماری معناداری نداشتند (۰۵/۰P>). مجموع نمره نهایی توانایی انجام کار به طور معناداری در گروه بازتوانی ۳۲/۸ واحد بیشتر از گروه کنترل بود (۰۰۱/۰>P). توانایی انجام کار در طبقه خوب در گروه بازتوانی حدود ۴۲ درصد بیشتر از گروه کنترل بود (۰۰۱/۰>P). نتیجه گیری: نتایج مطالعه حاضر نشان داد برنامه های بازتوانی قلبی طی سه ماه می تواند تاثیر مثبت روی توانایی انجام کار در بیماران بعد از CABG داشته باشد.

کلیدواژه ها:

Cardiac rehabilitation ، Coronary artery bypass ، Work ability ، بازتوانی قلبی ، بای پس عروق کرونر ، توانایی انجام کار