ارزیابی روند درمان بیماران مبتلا به لیشمانیوز جلدی مراجعه کننده به مرکز مرجع تشخیص و درمان سالک شهرستان دزفول

سابقه و هدف: تنوع تظاهرات بالینی لیشمانیوز جلدی، از ضایعات خود محدود شونده تا موارد آتیپیک، که گاه با عود، شکست درمان و مقاومت بالینی در طول فرآیند درمان همراه است، از جمله چالش های مهم این بیماری محسوب می شود. به همین منظور این مطالعه با هدف تعیین روند درمان بیماران مبتلا به لیشمانیوز جلدی مراجعه کننده به مرکز مرجع تشخیص و درمان سالک دانشگاه علوم پزشکی دزفول انجام شد. مواد و روش ها: این مطالعه توصیفی مقطعی از سال ۱۴۰۰ تا ۱۴۰۱ بر روی ۲۹۶ بیمار مبتلا به لیشمانیوز جلدی در شهرستان ذزفول شمال خوزستان، ایران انجام شد. از هر بیمار سه اسمیر تهیه و پس از رنگ آمیزی با گیمسا نتایج درجه بندی شدند. بیماران تا پایان روند درمان و بر اساس راهنمای کشوری درمان لیشمانیوز جلدی ارزیابی شدند. داده ها با استفاده از آزمون کای اسکوئر مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. سطح معناداری کمتر از ۰۵/۰ در نظر گرفته شد.  یافته ها: از ۲۹۶ بیمار مبتلا به لیشمانیوز جلدی تحت درمان ۱۰۵ نفر (۷/۳۵ درصد) زن و ۱۹۱ نفر (۳/۶۴ درصد) مرد بودند. میانگین سنی در مردان ۷۷/۱۷± ۱۶/۲۷ و در زنان ۳۹/۲۰ ± ۴۵/۲۵ سال بود. از نظر محل ضایعه، بیشترین محل ضایعه در دست ها بود به طوری که ۱۲۱ نفر (۹/۴۰ درصد) در ناحیه دست ها (بازو، ساعد، انگشتان) دچار ضایعه شده بودند. از نظر نتایج درمان، از مجموع ۲۹۶ بیمار تحت درمان، ۵ نفر (۶۸/۱ درصد) دچار عود، ۳ نفر (۰۱/۱ درصد) شکست درمان، ۱ نفر (۳۳/۰ درصد) مقاومت بالینی و ۲۸۷ نفر (۵/۹۶ درصد) بهبود یافته، گزارش شد. نتیجه گیری: این مطالعه نشان می دهد علی رغم پایبندی دقیق به دستورالعمل های ملی، شکست های درمانی، عود بیماری و مقاومت دارویی همچنان در بیماران مبتلا به لیشمانیوز جلدی که با آنتیموان های پنج ظرفیتی درمان شده اند، وجود دارد.

کلیدواژه ها:

Cutaneous leishmaniasis ، Drug resistance ، Treatment failure ، شکست درمان ، لیشمانیوز جلدی ، مقاومت دارویی