چگونه با شعر، نگارش خلاق را در دانش آموزان تقویت کنیم؟

شعر به عنوان یکی از گونه های زبانی غنی و چندلایه، توانایی های زبانی، تصویری سازی ذهنی، و ظرفیت های بیان عاطفی و تخیلی را در فراگیران تقویت می کند. این مقاله تحلیلی به بررسی نقش شعر در تقویت نگارش خلاق دانش آموزان می پردازد. هدف اصلی مقاله توضیح راهبردها و مداخلاتی است که معلمان و مربیان می توانند در کلاس درس به کار ببرند تا از طریق فعالیت های شعرخوانی و شعرسرایی، مهارت تولید متن خلاق را در دانش آموزان ارتقا دهند. در بخش های مختلف، پژوهش های تجربی و مرورهای نظام مند اخیر بررسی می شوند تا شواهدی از تاثیرگذاری روش هایی مانند نوشتن مشارکتی آنلاین، کلاس های «پویای شعر»، استفاده از الگوهای شعری (model poems)، و بهره گیری از ابزارهای چندرسانه ای و واقعیت مجازی بر انگیزه، واژگان، تصویرسازی و مهارت های بازنویسی ارائه گردد. علاوه بر مرور شواهد، مقاله چارچوب نظری مختصری برای طراحی درس های مبتنی بر شعر پیشنهاد می دهد و مجموعه ای از فعالیت های کلاس محور ساده و قابل پیاده سازی را برای سطوح مختلف تحصیلی ارائه می کند. نتایج تحلیل ادبیات نشان می دهد که مداخلات شعرمحور به ویژه زمانی اثربخش اند که شامل بازخورد ساختاری، فرصت های بازنویسی، و محیط های مشارکتی یا چندرسانه ای باشند؛ همچنین پژوهش های تازه نشان می دهد نوآوری های فناورانه می توانند انگیزه را بالا ببرند اما لزوما به تنهایی کیفیت نگارش را تضمین نمی کنند .در پایان، پیشنهادهایی برای معلمان، برنامه ریزان درسی و پژوهش های آینده مطرح می شود.

کلیدواژه ها:

شعر ، نگارش خلاق ، آموزش زبان ، فعالیت های شعری ، مشارکت دانش آموزان