نقش مثبت اندیشی آموزگاران در تقویت تعامل و شادابی کلاس های ابتدایی

در نظام آموزشی دوره ابتدایی، نقش آموزگار به عنوان اصلی ترین عامل انسانی در شکل گیری فضای یادگیری موثر و بانشاط انکارناپذیر است. یکی از عوامل روان شناختی موثر بر کیفیت تدریس، «مثبت اندیشی» آموزگار است. این مقاله با هدف بررسی تاثیر مثبت اندیشی آموزگاران بر تعامل با دانش آموزان و ایجاد فضای شاد و پویا در کلاس های ابتدایی تدوین شده است. یافته ها نشان می دهد که آموزگاران مثبت اندیش با برخوردی انگیزشی، روحیه ای حمایت گر و نگرشی خوش بینانه، در ایجاد رابطه ای مثبت با دانش آموزان موفق تر عمل می کنند و از این طریق، انگیزه ی یادگیری، اعتماد به نفس و شادابی در فضای کلاس را افزایش می دهند. نتیجه گیری مقاله تاکید دارد که پرورش نگرش مثبت در معلمان، نقشی کلیدی در ارتقاء کیفیت آموزش و سلامت روان دانش آموزان ایفا می کند.

کلیدواژه ها:

مثبت اندیشی ، آموزگار ، تعامل کلاسی ، شادابی ، آموزش ابتدایی ، روان شناسی مثبت گرا