نقش تعدیل گری سبک دلبستگی دختران در رابطه بین میزان استفاده از شبکه های اجتماعی و نگرش به ازدواج

هدف پژوهش حاضر تعیین نقش تعدیلگری سبک دلبستگی دختران در رابطه بین میزان استفاده از شبکه های اجتماعی و نگرش به ازدواج در دانشجویان دانشگاه الزهرا (س) تهران است. در پژوهش حاضر از روش توصیفی - همبستگی استفاده شده است. جامعه آماری این پژوهش دانشجویان دانشگاه الزهرا (س) تهران در سال ۱۴۰۱ بودند، که از بین آن ها ۳۷۳ نفر با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای مورد استفاده در این پژوهش عبارتند از: پرسشنامه نگرش به ازدواج براتن و روزن (۱۹۹۸)، پرسشنامه سبک های دلبستگی کولینزو رید (۱۹۹۰) و پرسشنامه اعتیاد به شبکه های اجتماعی یانگ (۱۹۹۸). ضریب پایایی (آلفای کرونباخ) پرسشنامه ها در پژوهش حاضر محاسبه گردید. این پرسشنامه ها از روایی و پایایی لازم در پژوهش حاضر برخوردار بودند. در این پژوهش جهت تجزیه و تحلیل داده ها از روش مدل سازی معادلات ساختاری که به وسیله نرم افزار ایموس صورت گرفته، استفاده شد. تحقیق حاضر از نوع تحقیقات کاربردی می باشد. نتایج پژوهش نشان داد که بین میزان استفاده از شبکه های اجتماعی و نگرش به ازدواج رابطه وجود دارد و سبک دلبستگی دختران با نگرش به ازدواج مرتبط است. بین سبک های دلبستگی و میزان استفاده از شبکه های اجتماعی رابطه وجود دارد. همچنین بررسی ها نشان داد که بین میزان استفاده از شبکه های اجتماعق و نگرش به ازدواج رابطه وجود دارد و در این بین سبک دلبستگی به عنوان متغیر تعدیلگر ایفای نقش می کند. با توجه به نتایج بدست آمده از پژوهش حاضر، فرضیات محقق در مورد رابطه متغیرهای پژوهش تایید شدند.

کلیدواژه ها:

نگرش به ازدواج ، شبکه های اجتماعی ، سبک های دلبستگی (ایمن ، اجتنابی ، اضطرابی)