ارزیابی مقایسه ای اثربخشی آموزش فلسفه به کودکان و آموزش خودتنظیمی هیجانی بر افسردگی و خودتنظیمی تحصیلی دانش آموزان مبتلا به سرطان

زمینه و هدف: بروز سرطان در کودکان رویداد تنشزایی است که علاوه بر پیامدهای جسمانی و روانی برای فرد مبتلا، با هزینههای مالی متعددی برای خانواده همراه است. لذا این پژوهش با هدف مقایسه اثربخشی برنامه آموزش فلسفه و خودتنظیمی هیجانی بر افسردگی و خودتنظیمی تحصیلی دانشآموزان سرطانی انجام شد.روش: پژوهش نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون-پسآزمون و گروه کنترل با پیگیری دوماهه بود. تمامی کودکان مبتلا به سرطان تحت پوشش موسسه خیریه محک شهر تهران سال ۱۴۰۳ جمعیت آماری پژوهش را تشکیل دادند، که با نمونهگیری هدفمند تعداد ۴۵ نفر انتخاب و بهشیوه تصادفی در سه گروه مساوی ۱۵ نفری گمارش شدند. گردآوری دادهها با پرسشنامه افسردگی بک (۱۹۶۱) و پرسشنامه خودتنظیمی تحصیلی بوفارد (۱۹۹۵) انجام شد. آموزش فلسفه طی ۸ جلسه و آموزش خودتنظیمی هیجانی طی ۸ جلسه برای گروههای آزمایش اعمال شدند. گروه کنترل آموزشی دریافت نکرد. دادهها توسط آنالیز واریانس آمیخته با اندازهگیری مکرر و آزمون تعقیبی بنفرونی تحلیل شد.یافته ها: آموزش فلسفه و آموزش خودتنظیمی هیجانی نسبت به گروه کنترل باعث کاهش نمره افسردگی (۴۸۳/۷=F و ۲۶۳/۰=η) و افزایش نمره خودتنظیمی تحصیلی (۸۳۳/۱۱=F و ۳۶۰/۰=η) در دانشآموزان مبتلا به سرطان شدند (۰۵/۰>p). همچنین، نتایج آزمون تعقیبی بنفرونی نشان داد که برنامههای آموزشی از نظر سودمندی بر کاهش افسردگی و افزایش خودتنظیمی تحصیلی تفاوت معناداری باهم نداشتند (۰۵/۰افسردگی و خودتنظیمی تحصیلی دانشآموزان سرطانی هستند. در محیطهای بالینی، ترکیب این برنامهها در کنار دارودرمانی میتواند برای دستیابی به نتایج امیدوارکننده مفید باشد.

کلیدواژه ها:

آموزش فلسفه برای کودکان ، آموزش خودتنظیمی هیجانی ، افسردگی ، خودتنظیمی تحصیلی ، سرطان