تحلیل معنایی و بلاغی چندی از غزلیات شهریار (با تکیه بر مرغ شباویز، ماه نخشب، بخت نگونسار، جمال دل، دیوان و دیوانه، البلاء للولاء)

علم بلاغت منوط به ادبیات قدیم نمی باشد ،بلکه کاربردهای زیادی در ادبیات معاصر و مدرن نیز دارد. در عصر نوین، علم بلاغت توانسته با سبک های ادبی ، مکاتب گوناگون و روش های نقد ادبی، رابطه تنگاتنگی پیدا کند. هدف از انجام این پژوهش، تجزیه و تحلیل (از لحاظ معنایی و بلاغی) برخی از غزلیات شهریار است. شیوه انجام این پژوهش توصیفی-تحلیلی است. از نتایج این پژوهش می توان گفت که در غزلیات بررسی شده از شهریار، هر سه سطوح ادبی (معانی، بیان و بدیع) به وفور قابل مشاهده است که هر کدام به نوبه خود به زیردسته هایی تقسیم شده اند.

کلیدواژه ها:

غزلیات شهریار ، کارکرد معنایی ، بدیع ، بلاغت