رابطه فرصت های پیشرفت شغلی با تعهد سازمانی در میان کارکنان شهرداری

افزایش تعهد سازمانی کارکنان یکی از عوامل کلیدی در ارتقای عملکرد سازمان ها و بهبود کیفیت خدمات است. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه فرصت های پیشرفت شغلی و تاثیر آن بر تعهد سازمانی کارکنان شهرداری مشهد انجام شد. روش پژوهش کمی و توصیفی–تحلیلی بوده و داده ها از طریق پرسشنامه های استاندارد جمع آوری شد. نمونه شامل ۳۸۴ نفر از کارکنان شهرداری مشهد بود که با روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. یافته های توصیفی نشان داد که کارکنان درک متوسط تا بالای متوسطی از فرصت های پیشرفت شغلی دارند و تعهد سازمانی آنان نیز به ویژه در بعد عاطفی نسبتا بالاست. تحلیل همبستگی پیرسون نشان داد که بین فرصت های پیشرفت شغلی و ابعاد تعهد سازمانی رابطه مثبت و معنادار وجود دارد، به طوری که بیشترین همبستگی با تعهد عاطفی (r = ۰.۶۱) و کمترین با تعهد مستمر (r = ۰.۵۴) مشاهده شد. نتایج رگرسیون خطی نشان داد که فرصت های پیشرفت شغلی قادرند ۳۶ درصد از تغییرات تعهد سازمانی کارکنان را تبیین کنند و اثر مثبت و معناداری بر آن دارند. همچنین، تحلیل رگرسیون چندگانه ابعاد فرصت های پیشرفت شغلی (آموزش و توسعه، ارتقای شغلی و بازخورد و حمایت مدیریتی) نشان داد که حدود ۴۲ درصد از واریانس تعهد سازمانی توسط این ابعاد تبیین می شود. بیشترین تاثیر مربوط به آموزش و توسعه (β = ۰.۳۵)، سپس ارتقای شغلی (β = ۰.۳۰) و نهایتا بازخورد و حمایت مدیریتی (β = ۰.۲۰) است. این یافته ها بیانگر آن است که ایجاد فرصت های واقعی برای توسعه حرفه ای، مسیرهای ارتقا و ارائه حمایت و بازخورد موثر از سوی سازمان می تواند نقش تعیین کننده ای در افزایش تعهد کارکنان ایفا کند. بر اساس نتایج، پیشنهاد می شود شهرداری با تدوین برنامه های آموزشی و توسعه ای، ارائه مسیر شغلی روشن و ایجاد نظام بازخورد موثر، فرصت های پیشرفت شغلی کارکنان را تقویت کرده و سطح تعهد سازمانی آنان را افزایش دهد. این اقدام نه تنها موجب ارتقای انگیزه و تعلق خاطر کارکنان می شود، بلکه کیفیت خدمات ارائه شده به شهروندان را نیز بهبود می بخشد و به پایداری سازمان کمک می کند.

کلیدواژه ها:

فرصت های پیشرفت شغلی ، تعهد سازمانی ، کارکنان شهرداری ، آموزش و توسعه ، بازخورد مدیریتی.