کاهش رفتارهای پرخاشگرانه دانش آموزان

رفتارهای پرخاشگرانه در محیط مدرسه یکی از چالش های مهم تربیتی است که تاثیر مستقیم بر یادگیری، تعاملات اجتماعی و سلامت روانی دانش آموزان دارد. این رفتارها می توانند شامل خشونت کلامی و جسمی، ایجاد اختلال در کلاس و برخوردهای منفی با همسالان و معلمان باشند و در صورت عدم مدیریت، موجب کاهش انگیزه، مشکلات عاطفی و افت تحصیلی شوند. پژوهش های روان شناسی تربیتی نشان می دهند که استفاده از راهبردهای روانی، رفتاری و آموزشی مناسب می تواند به کاهش رفتارهای پرخاشگرانه کمک کند. از جمله این راهبردها می توان به آموزش مهارت های اجتماعی، مدیریت هیجان، تقویت خودکنترلی و خودآگاهی، ایجاد محیط یادگیری حمایتگر و استفاده از بازی درمانی و فعالیت های گروهی اشاره کرد. این مقاله ضمن بررسی عوامل موثر بر بروز رفتارهای پرخاشگرانه، به تحلیل راهبردهای کاهش آن ها و اثرات این راهبردها بر پیشرفت تحصیلی، روابط همسالان و کیفیت کلاس می پردازد. یافته ها نشان می دهد اجرای ترکیبی از روش های شناختی-رفتاری و فعالیت های مشارکتی می تواند به شکل موثری رفتارهای پرخاشگرانه دانش آموزان را کاهش دهد و محیط کلاس را امن، مشارکتی و انگیزه بخش سازد.واژگان کلیدی:پرخاشگری، رفتارهای مشکل ساز، مهارت های اجتماعی، مدیریت هیجان، بازی درمانی، یادگیری مشارکتی