بررسی نقش هوش مصنوعی درکاهش نابرابری آموزشی درمدارس کم برخوردار

هوش مصنوعی (AI) به عنوان یکی از مهم ترین فناوری های تحول آفرین قرن بیست ویکم، ظرفیت زیادی برای کاهش نابرابری های آموزشی به ویژه در مدارس کم برخوردار دارد. این مقاله به بررسی کاربردها، فرصت ها، چالش ها و ملاحظات اخلاقی مرتبط با استفاده از AI برای ایجاد عدالت آموزشی می پردازد. یافته ها نشان می دهد که استفاده از سامانه های یادگیری تطبیقی، بازخورد فوری، آموزش زبان برای دانش آموزان چندزبانه، و تحلیل داده های پیشرفت تحصیلی می تواند شکاف های عملکردی را کاهش دهد. با این حال، خطراتی مانند سوگیری الگوریتمی، گسترش شکاف دیجیتالی و نگرانی های مربوط به حریم خصوصی، نیازمند سیاست گذاری دقیق و نظارت مداوم هستند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، نابرابری آموزشی ، مدارس کم برخوردار ، عدالت آموزشی ، شکاف دیجیتالی