ارتقای سرمایه اجتماعی از طریق مشارکت سازمان های غیردولتی (ملی و بین المللی) در توسعه اوان کودکی ایران: یک مطالعه سیاست پژوهشی کیفی

با وجود سرمایه اجتماعی بالای سازمان های غیردولتی در سطح ملی و بین المللی، در طول یک قرن گذشته، ظرفیت آن ها به ندرت در جهت ارتقای آموزش و مراقبت از کودکان در دوره اوان کودکی مورد استفاده قرار گرفته است. ازاین رو، پژوهش حاضر با هدف تحلیل دیدگاه ها و تجربیات ذی نفعان پیرامون امکان های تعامل کارآمد میان سازمان های غیردولتی و سازمان ملی تعلیم وتربیت کودک (سازمان توتک) جهت گسترش و ارتقای کیفیت آموزش و مراقبت اوان کودکی انجام شده است. این مطالعه از نوع «سیاست پژوهی» و با رویکرد کیفی طراحی و اجرا شده است. جامعه پژوهش شامل مدیران، سیاست گذاران، متخصصان، و کنشگران غیردولتی فعال در حوزه پیش از دبستان بود که از میان آن ها ۲۶ نفر به شیوه نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. داده ها با استفاده از مصاحبه های نیمه ساختارمند گردآوری شد. تجزیه وتحلیل داده ها از طریق تحلیل محتوای کیفی منجر به شناسایی ۶ مضمون «ایجاد سامانه ملی اطلاعات متمرکز بر ظرفیت های سازمان غیردولتی فعال در حوزه کودک»، «تسهیل سازکارهای مشارکت و اعتماد حداکثری بخش غیردولتی»، «تقویت سرمایه اجتماعی و توانمندسازی سازمان های غیردولتی»، «نظام ارزیابی و اعتباربخشی منابع آموزشی»، «پاسخگویی و حرفه ای سازی سازمان های غیردولتی»، و «تعاملات آگاهانه با نهادهای بین المللی» شد. در مجموع، یافته های این پژوهش می تواند برای طراحی چگونگی تعامل سازمان توتک و سازمان های غیردولتی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

اوان کودکی ، تعامل کارآمد ، سازمان ملی تعلیم وتربیت کودک ، سازمان های اجتماع محور