مطالعه خالص سازی و انتقال اورانیل از محیط کلرایدی با استفاده از غشای مایع توده ای حاوی کرون اتر DB۱۸C۶ به عنوان حامل

در این مطالعه، بازیابی اورانیم از محیط کلرایدی توسط غشای مایع توده ای حاوی کرون اتر DB۱۸C۶ مورد بررسی قرار گرفت. اثر pH و غلظت کلراید در فاز دهنده، نوع رقیق کننده و غلظت حامل در فاز غشای مایع، نوع و غلظت فاز گیرنده و سینتیک انتقال بررسی شد. نتایج نشان داد که افزایش حضور کرون اتر در فاز غشای مایع تا حد مشخصی موجب افزایش انتقال یون شده و در ادامه به دلیل افزایش گران روی باعث کاهش انتقال یون می شود. رقیق کننده به تنهایی توانایی انتقال یون نداشت اما نوع رقیق کننده بر انتقال اثرگذار بود. فاز دهنده حاوی ۲ مولار پتاسیم کلرید و با pH برابر با ۴، حداکثر انتقال یون اورانیل را فراهم کرد. نوع و غلظت اسید معدنی به عنوان فاز گیرنده اثر چشم گیری بر انتقال داشته و بیشترین انتقال اورانیل با هیدروکلریک اسید ۰/۱ مولار انجام شد. بررسی سینتیک انتقال نشان داد که عامل کنترل کننده سرعت انتقال یون اورانیل، رهاسازی یون اورانیم از غشای مایع به داخل فاز گیرنده است. آزمایش های نهایی در شرایط بهینه نشان از انتقال انتخابی یون اورانیل در حضور عناصر مولیبدن، نئوبیم، تیتانیم، وانادیم و تنگستن داشت. در شرایط بهینه، انتقال یون اورانیم از فاز آبی دهنده به داخل فاز گیرنده به بیش از ۹۱% درصد رسید.

کلیدواژه ها:

جداسازی ، اورانیم ، غشای مایع توده ای ، کرون اتر ، محیط کلرایدی