شناسایی پیشران های کلیدی توسعه والیبال جمهوری اسلامی ایران با تاکید بر آینده نگاری راهبردی

هدف این پژوهش، شناسایی پیشران های کلیدی فدارسیون والیبال جمهوری اسلامی ایران با رویکرد آینده نگری راهبردی بود. این پژوهش به لحاظ روش شناسی از نوع آمیخته بود. در بخش کیفی رویکرد پژوهش تحلیل مضمون و در بخش کمی دلفی فازی و آینده نگری رهیافت تحلیل ساختاری بود. مشارکت کنندگان این پژوهش را در بخش کیفی، مربیان تیم های ملی و باشگاهی، ورزشکاران تیم ملی، داوران بین المللی، روسای هیئت والیبال، سرپرستان و اعضای هیئت رئیسه فدارسیون والیبال و در بخش کمی، کارشناسان و اساتید دانشگاه تشکیل می دادند. در بخش کیفی انتخاب مشارکت کنندگان با روش نمونه گیری هدفمند انجام و مبتنی بر اشباع نظری با ۲۰ نفر از آن ها مصاحبه شد. معیار انتخاب این افرد تخصص و تجربه، نمایندگی، تنوع و قابلیت همکاری بود. در بخش کمی نیز از روش نمونه گیری هدفمند استفاده شد و براساس ۴ معیار تجربه کاری در حوزه ورزش والیبال، دانش در حوزه آینده پژوهی، داشتن تحصیلات تکمیلی و سابقه کاری بالاتر از ۱۰ سال ۱۰ نفر انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها در مطالعه کیفی، مصاحبه نیمه ساختاریافته و در بخش کمی، پرسش نامه دلفی و ماتریس ۴۶×۴۶ بود که روایی و پایایی آن ها تایید گردید. جهت تحلیل داده های کیفی از روش تحلیل مضمون و داده های کمی نیز از دلفی فازی و تحلیل ساختاری استفاده شد. نتایج این پژوهش نشان داد در مجموع ۴۶ پیشران موثر بر آینده فدارسیون والیبال ایران و ۸ پیشران با عناوین «قرار گرفتن در جمع چهار تیم برتر جهان و المپیک»، «لیگ پویا»، «قهرمانی در آسیا و بازی های آسیایی»، «سرمایه گذاری در بحث استعدادیابی»، «ظرفیت والیبال ایران»، «قدرتمند شدن رقبا»، «جذب حامیان مالی» و «پشتوانه سازی» نقش کلیدی تری بر اقدامات فدارسیون والیبال ایران در آینده دارند. براساس نتایج این پژوهش می توان نتیجه گرفت که توسعه ورزش والیبال در ایران در آینده بیشتر تحت تاثیر این ۸ پیشران خواهد بود. از این رو، به فدراسیون والیبال پیشنهاد می شود برای تحقق آینده مطلوب، به این پیشران ها توجه ویژه ای داشته باشد و اقدامات لازم را پیرامون آنها انجام دهد.

کلیدواژه ها:

آینده نگری ، لیگ پویا ، رقبا ، پشتوانه سازی ، عدم قطعیت و والیبال