طراحی و تبیین مدل توسعه ی مهارت های شغلی جوانان متناسب با مشاغل انقلاب صنعتی چهارم

این پژوهش به موضوع سرمایه ی انسانی در انقلاب صنعتی چهارم می پردازد. هدف این پژوهش آن است که بر اساس ساخت و بافت سازمان های ایرانی، محیط کلان سیاسی و اقتصادی کشور و روندهای موجود در توسعه ی فناوری های نو، ابتدا ماهیت و مولفه های صنعت ۴.۰ و پس از آن، شایستگی ها، مهارت ها و دانش مورد نیاز جوانان را برای اشتغال ایشان در مشاغل تخصصی و پیچیده ی تولیدی در انقلاب صنعتی چهارم، شناسایی کند. روش انجام این پژوهش، کیفی و محتوای آن عاری از محاسبات آماری و ریاضی است. برای انجام این مطالعه، نمونه گیری نظری انجام گرفته و داده ها از طریق انجام مصاحبه های نیمه ساختاریافته با ۱۸ نفر از خبرگان، شامل دانشگاهیان، فعالان موضوع جوانان، مدیران کسب و کارها و پژوهش گران حوزه ی منابع انسانی، جمع آوری و برای تجزیه و تحلیل آن ها و طراحی مدل، از روش داده بنیاد استفاده شده است. در این روش با واکاوی متن مصاحبه ها گزاره ها، مفاهیم، مولفه ها و مقوله های محوری، شناسایی و نتایج در قالب مدل پارادیمی (شامل ابعاد ۶گانه ی شرایط علی، مداخله گر، زمینه ای و پدیده ی محوری، استراتژی ها و پیامدها)، ساختار یافته اند. بر اساس یافته ها، ضمن لزوم ایجاد تحول در فرهنگ سازمانی توسط مدیران کسب و کارها و اعمال تغییر در نظام آموزشی توسط دانشگاهیان، نیروی کار جوان برای اشتغال موثر در کارخانه های هوشمند آتی، باید در ۴ محور روش شناختی، اجتماعی، فردی و فناورانه به تقویت شایستگی ها، مهارت ها و دانش خود بپردازد.

کلیدواژه ها:

اشتغال جوانان ، مهارت آموزی جوانان ، شایستگی ها و مهارت های شغلی جوانان ، صنعت ۴.۰ ، نظریه ی داده بنیاد