تاثیر روش های تدریس در خلاقیت دانش آموزان

خلاقیت به عنوان یکی از اساسی ترین توانایی های شناختی و روان شناختی، نقش مهمی در پیشرفت فردی و اجتماعی ایفا می کند. نظام های آموزشی امروزی دیگر نمی توانند صرفا به انتقال دانش بسنده کنند، بلکه باید به پرورش تفکر خلاق، حل مسئله و نوآوری در میان دانش آموزان بپردازند. در این میان، روش تدریس معلمان یکی از عوامل تعیین کننده در تقویت یا تضعیف خلاقیت دانش آموزان است. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر روش های تدریس مختلف بر خلاقیت دانش آموزان انجام شده است. نتایج نشان می دهد که روش های فعال تدریس، همچون یادگیری اکتشافی، بارش فکری، حل مسئله، یادگیری پروژه محور و مشارکتی، در مقایسه با روش های سنتی مبتنی بر سخنرانی و حفظیات، زمینه بهتری برای شکوفایی خلاقیت دانش آموزان فراهم می کنند. همچنین عواملی مانند جو کلاس، شخصیت معلم، شیوه ارزشیابی و میزان آزادی عمل دانش آموزان در فرایند یادگیری، بر رشد خلاقیت تاثیر بسزایی دارند. در نهایت، توصیه می شود معلمان و نظام آموزشی، از روش های تدریس نوین و دانش آموزمحور بهره گیرند تا علاوه بر انتقال دانش، زمینه ساز پرورش ذهن های خلاق و توانمند برای آینده جامعه شوند.

کلیدواژه ها:

روش تدریس ، خلاقیت ، آموزش و پرورش