تاثیرروش تدریس مبتنی بر تفکر فعال (روش مشارکتی) بر عملکرد و میزان یادگیری دانش آموزان

یادگیری مشارکتی یکی از یک رویکرد آموزشی است که دانش آموزان در گروه ها یا تیم های کوچک برای رسیدن به یک هدف مشترک یا تکمیل یک کار خاص با هم کارمی کنند. این با روش های سنتی تدریس که عمدتا بر یادگیری فردی و رقابت تمرکز دارند، متفاوت است. این پژوهش با موضوع تاثیرروش تدریس مبتنی بر تفکر فعال (روش مشارکتی) بر عملکرد و میزان یادگیری دانش آموزان است. پژوهش حاضر از نوع کیفی بوده و شیوه گرد آوری داده ها مبتنی برشیوه کیفی میباشد و بر اساس اسناد و مقالات مرتبط با رویکرد تحلیلی داده های به دست امده مورد برسی قرار گرفته است.یافته های این پژوهش بر اهمیت استفاده از روش های تعاملی در فرآیند یاددهی–یادگیری تاکید داشته است نتایج نشان داد که آموزش مبتنی بر یادگیری مشارکتی تاثیر مثبت و معناداری بر افزایش هوش فضایی و بهبود عملکرد یادگیری دانش آموزان دارد. به عبارت دیگر، دانش آموزانی که در معرض آموزش مشارکتی قرار گرفته اند، در مقایسه با گروه های دیگر پیشرفت چشمگیری در عملکرد شناختی خودنشان داده اند.و پیشنهاد میشود سیاست گذاران آموزشی و معلمان در برنامه های درسی به بهره گیری از رویکردهای مشارکتی توجه ویژه ای نمایند و تدابیر لازم را انجام دهند تا ارتقا کیفیت این روش اجرایی و موثر فراهم شود.

کلیدواژه ها:

یادگیری مشارکتی ، عملکرد ، دانش آموزان ، آموزش ، معلمان