تحلیل عوامل موثر بر پذیرش هوش مصنوعی در مدیریت پروژه: مطالعه ای بر مدیران پروژه ایرانی

هدف: مقصد غایی این تحقیق، مداقه و تحلیل عمیق و چندوجهی عوامل موثر بر تمکین به فناوری هوش مصنوعی (AI) در حوزه مدیریت پروژه توسط مدیران پروژه در جمهوری اسلامی ایران است. نظر به گسترش روزافزون و نفوذ فزاینده کاربردهای هوش مصنوعی در صنایع متنوع و پتانسیل تحول آفرین آن، شناسایی دقیق و نظام مند موانع و محرک های پذیرش این فناوری، به ویژه در بافت منحصربه فرد اقتصادی و فرهنگی ایران، امری محتوم و اجتناب ناپذیر تلقی می گردد.روش: رویکرد روش شناختی اتخاذ شده در این پژوهش، متکی بر یک طرح توصیفی-پیمایشی و همبستگی است که به موجب آن، داده های مورد نیاز از طریق یک پرسشنامه ساختاریافته از نمونه ای مشتمل بر ۴۳ مدیر پروژه فعال در صنایع مختلف ایران گردآوری شد. تحلیل داده ها با بهره گیری از تکنیک پیشرفته مدل سازی معادلات ساختاری حداقل مربعات جزئی (PLS-SEM) به انجام رسید تا روابط پیچیده و چندگانه بین متغیرهای مکنون مورد آزمون و اعتبارسنجی قرار گیرد.یافته ها: نتایج حاصله مبین آن است که چالش های قابل توجهی در حوزه مدیریت پروژه وجود دارد (میانگین ۴.۱۸ از ۵). میانگین میزان آشنایی مدیران با فناوری هوش مصنوعی ۳.۲۶ از ۵ (در سطح متوسط) ارزیابی گردید و در حالی که ۶۰.۵٪ از سازمان های مورد مطالعه از ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی بهره برداری می نمایند، تنها ۳۷.۲٪ از مدیران به صورت شخصی از این ابزارها در فرآیندهای کاری خود استفاده می کنند؛ این تفاوت، نشان دهنده وجود یک شکاف نهادینه سازی است. تحلیل مدل ساختاری تایید نمود که متغیرهای درک مزایای بالقوه، کیفیت تجربه شخصی و به ویژه اعتماد به هوش مصنوعی، تاثیر مثبت و معناداری بر قصد استفاده اعمال می نمایند، حال آنکه نگرانی های درک شده (علی الخصوص در حوزه امنیت داده ها) و چالش های موجود در محیط پروژه، تاثیر منفی و معناداری را نشان می ده دهند.نتیجه گیری: استنتاج نهایی پژوهش حاکی از وجود یک شکاف نهادینه سازی عمیق بین پذیرش در سطح سازمانی و به کارگیری در سطح فردی است که ریشه در عواملی بنیادین چون اعتماد و نگرانی های امنیتی دارد. پیشنهاد می گردد سازمان ها از طریق ارائه آموزش های هدفمند، تمهید شرایط برای بهبود تجربه کاربری از طریق اجرای پروژه های آزمایشی و تدوین چارچوب های امنیتی شفاف و قابل اتکا، زمینه را برای پذیرش موثر و پایدار این فناوری فراهم آورند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، مدیریت پروژه ، پذیرش فناوری ، مدل سازی معادلات ساختاری ، اعتماد ، ایران.