بررسی نقش هنر درمانی در سازگاری تحصیلی و اجتماعی دانش آموزان دارای اختلال

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش هنر درمانی در سازگاری تحصیلی و اجتماعی دانش آموزان دارای اختلال انجام شد. با توجه به مشکلات تحصیلی و اجتماعی این دانش آموزان، استفاده از روش های خلاقانه و غیرکلامی مانند هنر درمانی می تواند راهکاری موثر برای ارتقای سلامت روان و عملکرد تحصیلی باشد.این پژوهش از نوع شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه آزمایش و کنترل است. جامعه آماری شامل دانش آموزان دارای اختلال یادگیری و رفتاری مدارس متوسطه اول شهرستان [نام شهر] بود و نمونه ای متشکل از ۴۰ دانش آموز (۲۰ نفر گروه آزمایش و ۲۰ نفر گروه کنترل) انتخاب شد. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه سازگاری تحصیلی و سازگاری اجتماعی با پایایی مناسب (α>۰.۸۵) بود. گروه آزمایش در طول ۱۰ جلسه، تحت مداخله هنر درمانی قرار گرفت، در حالی که گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکرد. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ و آزمون های تحلیل کوواریانس (ANCOVA) و t وابسته تحلیل شد.یافته ها نشان داد که هنر درمانی تاثیر معنی داری بر افزایش سازگاری تحصیلی و اجتماعی دانش آموزان دارد (p<۰.۰۵). همچنین اعتماد به نفس تحصیلی، مهارت های تعامل اجتماعی و کاهش اضطراب دانش آموزان پس از مداخله بهبود یافت، در حالی که گروه کنترل تغییرات قابل توجهی نشان نداد. نتایج پژوهش بیانگر این است که هنر درمانی به عنوان یک روش خلاقانه و حمایتی، می تواند بهبود چشمگیری در عملکرد تحصیلی و مهارت های اجتماعی دانش آموزان دارای اختلال ایجاد کند.بنابراین، پیشنهاد می شود که مدارس و خانواده ها با بهره گیری از برنامه های هنر درمانی و حمایت های روان شناختی، محیطی امن و خلاقانه برای دانش آموزان دارای اختلال فراهم کنند تا توانمندی های تحصیلی و اجتماعی آن ها ارتقا یابد.

کلیدواژه ها:

هنر درمانی ، سازگاری تحصیلی ، سازگاری اجتماعی ، دانش آموزان دارای اختلال ، سلامت روان