تلفیق طراحی فضای اشتراکی و محله محوری برای ارتقای تعاملات اجتماعی (نمونه مطالعاتی خیابان پیامبر شهر تهران)

با افزایش تسلط وسایل نقلیه موتوری بر حرکت درون شهرها نظریه های جدیدی مبنی بر کاهش این تسلط و افزایش نقش حرکت پیاده در زندگی شهری مطرح شد. یکی از این نظریه ها طراحی فضاهای اشتراکی در شهرها بوده است. فضای اشتراکی به عنوان معابری مطرح می گردد که با توجه به اصول مشخصی، سرعت حرکت وسایل نقلیه را کاهش داده و از این رو استفاده از فضا برای عابران پیاده ایمن تر می گردد. استفاده از سنگفرش، کاهش علائم ترافیکی، ایجاد مبلمان شهری مناسب با توجه به حضور عابران پیاده و اصولی از این دست اصول اساسی طراحی فضاهای اشتراکی به شمار می روند. از سوی دیگر توجه به نقش محله ها در زندگی شهری و افزایش پایداری اجتماعی در ادبیات شهرسازی معاصر مطرح می گردد که در آن بر مزایای ایجاد تعامل اجتماعی بیشتر بر افزایش کیفیت زندگی شهری تاکید می گردد. در این مطالعه سعی شده است اصول طراحی فضای اشتراکی با اصول محله محوری تلفیق شده و بر این اساس طراحی فضای اشتراکی در محله مسکونی صورت پذیرد. در این مطالعه خیابان پیامبر در منطقه ۵ تهران به عنوان نمونه مطالعاتی انتخاب شده است. این محور یک معبر اصلی در محله مسکونی به شمار می رود اما تحت تاثیر مجتمع تجاری خدماتی کوروش این احتمال وجود دارد که با ورود کاربری های غیر محلی و ترافیک غیر محلی، بافت منسجم خود را از دست بدهد. لذا طراحی فضای اشتراکی جهت کنترل حرکت سواره در این معبر پیشنهاد شده است بر این اساس طراحی فضای اشتراکی در این معبر انجام شد به طوری که با ایجاد فضاهای تعاملی، امکان حضور ساکنان محله در فضا بیشتر شده تا در نهایت به افزایش مشارکت اجتماعی و بهبود کیفیت اجتماعی محله بینجامد.

کلیدواژه ها:

فضای اشتراکی ، محله محله محوری ، خیابان پیامبر