تحلیل کارایی آموزش مبتنی بر کارکردهای اجرایی در تقویت مهارتهای خواندن و نوشتن در دانش آموزان با اختلالات یادگیری

هدف از این پژوهش بررسی تاثیر آموزش مبتنی بر تقویت کارکردهای اجرایی بر مهارتهای خواندن و نوشتن در دانش آموزان دارای اختلال یادگیری بود. روش پژوهش شبه تجربی با طرح پیش آزمون و پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان پایه های ابتدایی و متوسطه با اختلال یادگیری در یکی از شهرهای ایران بود که با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند. گروه آزمایش طی ۱۰ جلسه آموزشی بر مبنای تقویت کارکردهای اجرایی شامل حافظه کاری، توجه، کنترل خود و برنامه ریزی قرار گرفت، در حالی که گروه کنترل آموزش عادی دریافت کرد. نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که آموزش مبتنی بر کارکردهای اجرایی موجب افزایش معنادار مهارتهای خواندن و نوشتن در گروه آزمایش نسبت به کنترل شده است. همچنین، مولفه های حافظه کاری و توجه بیشترین تاثیر را بر مهارت خواندن و حافظه کاری و کنترل خود بر مهارت نوشتن داشتند. این پژوهش تاکید میکند که تمرکز بر تقویت کارکردهای اجرایی رویکرد موثری در بهبود مهارتهای زبانی دانش آموزان با اختلال یادگیری است و پیشنهاد میشود برنامه های آموزشی بومی سازی شده در این زمینه توسعه یابد.

کلیدواژه ها:

کارکردهای اجرایی ، اختلال یادگیری ، مهارتهای خواندن ، مهارتهای نوشتن ، آموزش مبتنی بر کارکردهای اجرایی ، دانش آموزان استثنایی