مقایسه تاثیر آموزش مجازی و حضوری بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف مقایسه تاثیر آموزش مجازی و حضوری بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان و با رویکردی کیفی و توصیفی-تحلیلی انجام شده است. دادهها از طریق مصاحبه های نیمه ساخت یافته با ۱۲ معلم، ۱۰ دانش آموز و ۸ والدینی گردآوری شد که در دو سال اخیر تجربه هر دو روش آموزشی را داشته اند. مصاحبه ها بر جنبه های تمرکز و نظم یادگیری، عمق درک مفهومی، انگیزش و تعامل عاطفی، دسترسی فناوری و نقش خانواده متمرکز بود. تحلیل دادهها با روش تحلیل مضمون (Thematic Analysis) صورت گرفت و برای افزایش اعتبار پژوهش از مثلث سازی منابع اطلاعاتی و بازخوانی نتایج توسط برخی از شرکت کنندگان استفاده شد. یافته ها نشان داد که آموزش حضوری به دلیل ساختار منظم، کلاس نظارت مستقیم معلم و تعامل چهره به چهره تاثیر بیشتری بر تمرکز و یادگیری مفهومی دانش آموزان دارد. از سوی دیگر، آموزش مجازی با فراهم آوردن انعطاف پذیری زمانی و دسترسی به محتوای چندرسانه ای میتواند به عنوان مکمل ارزشمندی برای مرور مطالب و تکرار یادگیری عمل کند اما ضعف زیرساختها، نابرابری در دسترسی و وابستگی بالای دانش آموزان به حمایت والدین از چالشهای اصلی آن است. با توجه به نتایج پیشنهاد میشود الگوی ترکیبی (Blended Learning) در نظام آموزشی کشور توسعه یابد؛ بدین صورت که آموزش حضوری به عنوان بستر اصلی و آموزش مجازی به عنوان پشتیبان مورد بهره برداری قرار گیرد. همچنین تقویت مهارتهای طراحی محتوای دیجیتال توسط معلمان و بهبود زیرساختهای فناوری ضروری است.

کلیدواژه ها:

آموزش مجازی ، آموزش حضوری ، پیشرفت تحصیلی ، تحلیل مضمون ، آموزش ترکیبی