چگونه توانستم مشکل کم رویی دانش آموز پایه چهارم آموزشگاهم را اصلاح نمایم؟

کمرویی یکی از چالشهای مهم در فرآیند یادگیری دانش آموزان ابتدایی است که تاثیر مستقیمی بر پیشرفت تحصیلی، رشد اجتماعی و شکل گیری شخصیت آنان دارد. دانش آموزان کم رو معمولا در بیان افکار خود، شرکت در فعالیتهای گروهی، پاسخ به سوالات کلاسی و تعامل با همکلاسیها دچار مشکل هستند و همین موضوع باعث میشود که فرصتهای یادگیری و پیشرفت را از دست بدهند. پژوهش حاضر با هدف اصلاح و کاهش کمرویی در یکی از دانش آموزان پایه چهارم ابتدایی یک آموزشگاه دولتی انجام شد. در این اقدام پژوهی، که به صورت کیفی و از منظر تجربه معلم تدوین شده است، سعی شده بدون استفاده از ابزارهایی مانند پرسشنامه یا مصاحبه رسمی، و تنها بر اساس مشاهده مستقیم، تحلیل رفتار روزمره دانش آموز، یادداشتهای میدانی، بررسی عملکرد کلاسی و استفاده از روشهای خلاقانه همچون بازیهای گروهی، فعالیتهای نمایشی، سپردن مسئولیتهای کوچک، بازخورد مثبت مستمر و همکاری والدین، وضعیت موجود به وضعیت مطلوب تغییر یابد. یافتهها نشان داد که دانش آموز با گذر زمان، اعتماد به نفس بیشتری در تعاملات اجتماعی به دست آورد و سطح مشارکت او در فعالیتهای کلاسی افزایش یافت. این پژوهش نشان میدهد که نقش موثر معلم، طراحی محیطی امن و حامی، و به کارگیری روشهای انگیزشی میتواند تاثیر زیادی در کاهش کمرویی دانش آموزان داشته باشد. پژوهش حاضر میتواند الگویی کاربردی برای سایر معلمان در مواجهه با دانش آموزان دارای ویژگیهای مشابه باشد.

کلیدواژه ها:

کم رویی دانش آموز ، ابتدایی ، مشارکت اجتماعی ، اعتماد به نفس ، اصلاح رفتار ، بازیهای آموزشی ، نقش معلم ، یادداشت میدانی ، اقدام پژوهی