نقش خودکارآمدی تاب آوری جهت گیریهای انگیزشی در پیش بینی اشتیاق تحصیلی زبان انگلیسی دانش آموزان مقطع متوسطه اول شهر اندیمشک

هدف از انجام پژوهش حاضر نقش خودکارآمدی تاب آوری جهت گیریهای انگیزشی در پیش بینی اشتیاق تحصیلی زبان انگلیسی دانش آموزان مقطع متوسطه اول شهر اندیمشک می باشد. روش تحقیق حاضر با توجه به ماهیت تحقیق توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری این تحقیق شامل تمامی کلیه دانش آموزان دختر مقطع متوسطه اول شهر اندیمشک در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ است که تعداد آنها ۱۳۱۲ نفر می باشد. به منظور تعیین نمونه آماری از فرمول گرجسی مورگان استفاده شد و در نهایت تعداد ۳۶۰ نفر از دانش آموزان به روش نمونه گیری تصادفی به شیوه خوشه ای چند مرحله ای انتخاب شد. در این تحقیق توصیفی گردآوری داده ها به دو روش کتابخانه ای و بخش عمده ای از طریق پرسشنامه خودکارآمدی عمومی شرر (۱۹۸۲)، مقیاس جهت گیری های یادگیری زبان (LLOS)، اشتیاق تحصیلی فردریکس و همکاران (۲۰۰۴) و پرسشنامه تاب آوری کونور و دیویدسون (۲۰۰۳) انجام شده است. یافته های تحقیق حاکی از آن است که خودکارآمدی، تاب آوری، و جهت گیری های انگیزشی بر روی هم ۳/۶۰ درصد واریانس اشتیاق تحصیلی را تبیین می کنند (p<۰/۰۵). بنابراین، خودکارآمدی، تاب آوری، و جهت گیری های انگیزشی نقش مهمی در پیش بینی اشتیاق تحصیلی دانش آموزان دارند.

کلیدواژه ها:

خودکارآمدی ، تاب آوری ، جهت گیری های انگیزشی ، اشتیاق تحصیلی