بررسی رابطه بین سلامت روانی معلمان و موفقیت تحصیلی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر روش تدریس فعال بر یادگیری پایدار در مفاهیم سخت و پیچیده ریاضی و فیزیک انجام گرفته است؛ مفاهیمی که همواره برای بسیاری از دانش آموزان در مقاطع مختلف تحصیلی دشوار انتزاعی و گاه غیر قابل فهم تلقی می شوند. آموزش سنتی که بیشتر مبتنی بر سخنرانی های معلم محور و حفظ طوطی وار مطالب، است در انتقال عمیق این مفاهیم عملکردی ضعیف داشته و قادر به ایجاد انگیزه مشارکت فعال و درک واقعی در دانش آموزان نبوده است در مقابل روش تدریس فعال به عنوان یکی از رویکردهای نوین، آموزش بر نقش آفرینی، فراگیر یادگیری مشارکتی تعامل دوسویه و حل مسئله تاکید دارد و می تواند جایگزینی موثر برای شیوه های سنتی باشد. در این مطالعه که به شیوه کیفی انجام شده است با تحلیل تجربه ها و داده های جمع آوری شده از محیط کلاس های درس ریاضی و فیزیک تلاش شده است تا نحوه تاثیرگذاری روش های تدریس فعال همچون یادگیری مبتنی بر پروژه، گفت وگوی گروهی، فعالیتهای عملی، بازی های آموزشی و طراحی موقعیت های تعاملی بررسی شود یافته های این پژوهش نشان می دهند که دانش آموزانی که در فضای فعال آموزشی قرار گرفته اند مفاهیم را نه تنها بهتر یاد گرفته اند بلکه در ذهن آنها ماندگاری بیشتری داشته و توانایی کاربرد آنها در موقعیت های مختلف نیز افزایش یافته است. این رویکرد موجب تقویت تفکر انتقادی، افزایش حس اعتمادبه نفس، رشد توانایی حل مسئله و ارتقای انگیزه داخلی برای یادگیری شده است مشارکت در ساخت دانش به جای دریافت منفعل، آن یکی از مهمترین عوامل موفقیت تدریس فعال محسوب می شود بر این اساس پژوهش حاضر به این نتیجه رسیده است که تدریس فعال نه تنها روشی برای ارتقای یادگیری است بلکه مسیری برای تحول در ساختار ذهنی و توانمندسازی دانش آموزان در مواجهه با مسائل علمی به شمار می آید. در پایان این پژوهش ضمن ارائه پیشنهادهایی برای تقویت جایگاه تدریس فعال در نظام آموزشی، تاکید می کند که توسعه حرفه ای معلمان، تدوین منابع آموزشی تعاملی و حمایت سیاست گذاران آموزشی نقش کلیدی در موفقیت این رویکرد خواهند داشت.

کلیدواژه ها:

تدریس ، فعال ، یادگیری ، پایدار ، مفاهیم سخت ، ریاضی ، فیزیک ، تعامل ، آموزشی ، انگیزه ، یادگیری ، درک مفهومی