نقش عواطف معلم و سبکهای تعامل آموزشی در ارتقاء رفاه تحصیلی دانش آموزان مرور مفهومی و نظری

این پژوهش به بررسی نقش عواطف معلم و سبکهای تعامل آموزشی در ارتقاء رفاه تحصیلی دانش آموزان می پردازد. با مرور نظریه های خود تعیین گری، دلبستگی و یادگیری اجتماعی تاثیر عواطف مثبت معلم و سبکهای تعاملی حمایتگرانه و مشارکتی بر انگیزش، درگیری تحصیلی و رضایت دانش آموزان تحلیل شده است همچنین پیشینه پژوهشهای داخلی و خارجی نشان میدهد که تعامل مثبت معلم با دانش آموزان میتواند به افزایش احساس امنیت روانی تعلق و بهزیستی تحصیلی منجر شود. یافته ها حاکی از آن است که ترکیب موثر عواطف مثبت و سبکهای تعامل مناسب بستر رشد و توسعه رفاه تحصیلی را فراهم می.آورد این مقاله ضمن تاکید بر اهمیت بومی سازی مدلها پیشنهاد میکند توسعه مهارتهای هیجانی معلمان و بهبود سبکهای ارتباطی آنان در برنامه های آموزشی مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

عواطف معلم ، سبکهای تعامل ، آموزشی ، رفاه ، تحصیلی ، انگیزش دانش آموزان ، یادگیری اجتماعی