اقدام پژوهی : چگونه توانستیم با تمرکز بر بازیهای کلامی ،گروهی اضطراب کلامی و ترس از بیان را در دانش آموزان پایه اول و سوم کاهش دهیم؟

در سالهای اخیر افزایش استفاده بی رویه از وسایل دیجیتال در سنین پایین باعث شده تا برخی از دانش آموزان دوره ابتدایی با مشکلاتی در مهارتهای زبانی و گفتاری مواجه شوند در همین راستا مشاهده موردی یکی از دانش آموزان کلاس اول دبستان با ضعف شدید در بیان کلمات تلفظ گوش دادن و تعامل ،کلامی ضرورت انجام این پژوهش را آشکار ساخت هدف اصلی این تحقیق یافتن راهکارهایی برای بهبود مهارتهای ارتباطی چنین دانش آموزانی بود که تحت تاثیر سبک تربیتی غیرفعال و مصرف گرای رسانه ای قرار گرفته اند. بدین منظور، مجموعه ای از بازیهای آموزشی نمایشهای خلاق شعرخوانی و داستان گویی هدفمند به کار گرفته شد. در طول مراحل اجرا از تحلیل ،شواهد بازخوردهای کلاسی نظرات ،مشاور معاون و مدیر مدرسه و نیز بررسی تعاملات کلامی دانش آموز به تدریج بهبود محسوسی در بیان گوش دادن فعال و تمایل به صحبت کردن در محیط آموزشی مشاهده شد مقایسه وضعیت اولیه و وضعیت نهایی دانش آموز نشان داد که استفاده از روشهای غیر مستقیم و جذاب مبتنی بر بازی و نمایش در پایه اول ابتدایی میتواند پایه ای موثر برای رشد مهارتهای ارتباطی و زبانی در دانش آموزان ایجاد کند؛ به ویژه در سنین پایین که آمادگی ذهنی و انعطاف پذیری بیشتر است. در نهایت این پژوهش به این نتیجه رسید که طراحی فعالیتهای آموزشی تعاملی و خلاقانه در قالب بازی، میتواند یکی از موثرترین ابزارها برای رفع ضعفهای گفتاری و زبانی در پایه های ابتدایی باشد.

کلیدواژه ها:

بازیهای آموزشی ، مهارتهای گفتاری دانش آموز ، ابتدایی ، نمایش ، خلاق آموزش غیر مستقیم