بررسی تربیتی-زبانی تاثیر داستانهای کوتاه فارسی بر نگارش خلاق و هدفمند دانش آموزان

ادبیات داستانی به ویژه داستانهای کوتاه از دیرباز نقشی موثر در ارتقای سواد زبانی و تربیتی دانش آموزان ایفا کرده اند. این متون با برخورداری از عناصر، روایت تصویرسازی ذهنی شخصیت پردازی و زبان، استعاری بستری غنی برای پرورش تخیل، توسعه واژگان، درک ساختارهای زبانی و تحریک قوای نوشتاری فراهم می آورند. مقاله حاضر با رویکردی، مروری به بررسی ابعاد تربیتی و زبانی تاثیر داستانهای کوتاه فارسی بر نگارش خلاق و هدفمند دانش آموزان می پردازد با اتکا به یافتههای پژوهشی پیشین و تحلیل نظریات مرتبط با آموزش زبان و تربیت، ادبی نشان داده می شود که خواندن و تحلیل داستانهای کوتاه نه تنها موجب تقویت مهارتهای ساختاری و معنایی نوشتار می شود بلکه انگیزه، نوشتن نگاه انتقادی و خلاقیت بیانی را نیز در دانش آموزان افزایش می دهد. این مقاله تاکید می کند که داستان به عنوان ابزار آموزشی چندلایه قادر است تجربه زیسته تخیل، هویت زبانی و تربیت اخلاقی دانش آموز را در بستر یکپارچه یادگیری ادبیات به هم پیوند دهد همچنین استفاده از داستانهای کوتاه فارسی در فرآیند یادگیری زبان، فرصتهایی برای تمرین عملی، نوشتن الهام گیری از ساختار، روایی و خلق متنهای شخصی برای فراگیران فراهم می کند در پایان مقاله به ارائه راهکارهایی جهت به کارگیری موثرتر داستانهای کوتاه در برنامههای آموزش زبان فارسی می پردازد

کلیدواژه ها:

ادبیات داستانی ، داستان کوتاه نگارش خلاق ، زبان آموزی آموزش فارسی ، تربیت ادبی