اثر بخشی مشارکت دانش آموزان در نظافت مدرسه بر رشد شخصیتی آن ها

هدف از پژوهش حاضر بررسی اثر بخشی مشارکت دانش آموزان در نظافت محیط مدرسه بر رشد شخصیتی آنان است. در این مطالعه تلاش شده است تا نقش فعالیتهای مشارکتی و داوطلبانه دانش آموزان در امور نظافتی مدرسه به عنوان ابزاری تربیتی و آموزشی در پرورش ویژگیهایی نظیر مسئولیت پذیری، نظم، احترام به محیط، کار گروهی، خودآگاهی و حس تعلق به محیط مدرسه مورد بررسی قرار گیرد. این تحقیق با روش توصیفی - تحلیلی و با استفاده از ابزارهایی همچون پرسشنامه، مشاهده میدانی و مصاحبه با معلمان، مدیران و دانش آموزان انجام شده است. جامعه آماری پژوهش دانش آموزان مقطع ابتدایی و متوسطه مدارس دولتی شهر بوده و نمونه گیری به صورت تصادفی انجام گرفته است. یافتهها نشان میدهد که مشارکت مستمر و هدفمند دانش آموزان در نظافت مدرسه باعث ارتقاء سطح مسئولیت پذیری، کاهش رفتارهای پرخاشگرانه، افزایش تعلق به مدرسه، بهبود روابط اجتماعی و تقویت خودانضباطی میشود. مشاهده شد که این مشارکتها تاثیر مثبتی بر عزت نفس، نظم شخصی و تعامل با معلمان و همسالان داشته است. نتایج این پژوهش تاکید میکند که مشارکت در نظافت محیط مدرسه نباید صرفا به عنوان فعالیت خدماتی یا تنبیهی تلقی شود، بلکه باید آن را به عنوان فرصتی تربیتی و موثر در مسیر رشد شخصیتی دانش آموزان در نظر گرفت. طراحی برنامه های مدون داوطلبانه و مشارکت محور می تواند بستری مناسب برای پرورش شهروندانی مسئول، متعهد و آگاه در جامعه آینده فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

مشارکت دانش آموزان ، نظافت مدرسه ، رشد شخصیت ، مسئولیت پذیری ، آموزش غیر رسمی ، تربیت اجتماعی