نقش استفاده از فناوریهای نوین آموزشی در به روز سازی و متناسب کردن برنامه ریزی درسی

هدف از پژوهش حاضر بررسی نقش استفاده از فناوریهای نوین آموزشی در به روز سازی و متناسب کردن برنامه ریزی درسی است. روش پژوهش بصورت مروری بوده و با مطالعه اسناد و متون موجود در این زمینه انجام شده است. نتایج پژوهش حاضر نشان می دهد که با استفاده از فناوریهایی مانند کلاسهای آنلاین، تعاملی، تابلوهای هوشمند، پلتفرمهای گفت و گوی کلاسی، شبکه های اجتماعی آموزشی، سطح تعامل دانش آموزان با معلم، محتوا و همسالان به شدت افزایش یافته است. این مسئله موجب شده تا یادگیری از حالت منفعل به فعال تغییر یابد که از ویژگیهای برنامه ریزی درسی نوین محسوب می شود. فناوریهای نوین آموزشی نه تنها ابزاری کمکی بلکه عاملی تحول آفرین در عرصه برنامه ریزی درسی محسوب می شوند. ورود فناوری به آموزش موجب شکستن چارچوبهای سنتی برنامه ریزی درسی و شکل گیری الگوهای نوینی شده که مبتنی بر انعطاف پذیری، شخصی سازی یادگیری، فعال و پاسخگویی به نیازهای جهانی هستند. در گذشته برنامه ریزی درسی غالبا بصورت دستوری، متمرکز و با فاصله زمانی زیاد بازبینی می شد، اما اکنون با در اختیار داشتن ابزارهای فناورانه، فرآیند طراحی، اجرا، ارزشیابی و بازنگری برنامه های درسی می تواند در زمان واقعی و متناسب با بازخوردها و دادهها انجام شود. این پویایی به نظام آموزشی امکان میدهد با سرعت بیشتری به تغییرات محیطی پاسخ دهد. یکی از اهداف مهم برنامه ریزی درسی نوین، یادگیرنده محوری است؛ یعنی تمرکز بر نیازها، تواناییها، علایق و تفاوتهای فردی دانش آموزان. فناوری ابزارهای متعددی در اختیار گذاشته تا این هدف تحقق یابد، از جمله سیستمهای آموزشی تطبیقی، آزمونهای هوشمند، محیطهای یادگیری مجازی و بازخورد فوری. با استفاده از فناوری، کیفیت یادگیری افزایش یافته است. ابزارهای چندرسانه ای موجب شده اند مفاهیم دشوار ساده تر منتقل شوند و یادگیری برای گروههای بیشتری در دسترس قرار گیرد. همچنین، فناوری راه را برای طراحی برنامه های درسی چندزبانه، سازگار با نیازهای خاص و حتی قابل تنظیم توسط خود یادگیرنده هموار کرده است.

کلیدواژه ها:

فناوریهای نوین ، بروز رسانی ، برنامه ریزی درسی ، بازطراحی