بررسی رابطه تعارض والد_کودک و نگرش معنوی با سازگاری تحصیلی در دانش آموزان مقطع متوسطه دوم

بر سازگاری تحصیلی دانش آموزان یکی از مهمترین مولفه های موفقیت در فرآیند آموزش و یادگیری است که تحت تاثیر عوامل روان شناختی و اجتماعی متعددی قرار دارد. در این میان، تعارض والدکودک به عنوان یکی از پدیده های رایج در روابط خانوادگی می تواند تاثیرات منفی گسترده ای بر رشد، عاطفی، روانی و تحصیلی نوجوانان داشته باشد. همچنین، نگرش معنوی به عنوان یک منبع درونی و حمایتی نقش مهمی در ارتقای سلامت روان و انگیزش تحصیلی ایفا می کند. این مقاله با هدف بررسی تاثیر همزمان تعارض والد کودک و نگرش معنوی بر سازگاری تحصیلی دانش آموزان دوره متوسطه دوم تدوین شده است. در بخش اول با مروری بر ادبیات، نظری تعارض والد کودک از منظر روان شناسی خانواده و نظریه های تعارض بررسی شده و پیامدهای آن بر سازگاری تحصیلی مورد تحلیل قرار گرفته است. سپس نگرش معنوی با تاکید مولفه هایی مانند ایمان، اخلاق، معنوی و ارتباط با معنای زندگی مورد واکاوی قرار گرفته و تاثیر آن بر سلامت روان و عملکرد تحصیلی دانش آموزان تحلیل شده است. در ادامه مفهوم سازگاری تحصیلی و ابعاد روانی، اجتماعی و تحصیلی آن معرفی شده و ارتباط آن با متغیرهای خانوادگی و درون فردی بررسی شده است. در بخش تحلیل چالش ها، موانع موجود در مدیریت تعارضات خانوادگی، ضعف نگرش معنوی در نوجوانان و چالش های ارتقای سازگاری تحصیلی بررسی شده و بر کمبود پژوهش های تلفیقی در این حوزه تاکید شده است. در نهایت، راهکارهایی چون آموزش مهارت های ارتباطی به والدین، مداخلات روان شناختی، ترویج آموزش های معنوی در مدرسه و خانواده و تقویت همکاری نهادهای تربیتی برای حمایت از دانش آموزان ارائه شده است. نتایج این بررسی نشان می دهد که توجه همزمان به عوامل خانوادگی و معنوی می تواند به عنوان رویکردی جامع برای بهبود سازگاری تحصیلی دانش آموزان در دوره حساس متوسطه دوم مورد توجه مربیان، خانواده ها و سیاست گذاران آموزشی قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

تعارض والد-کودک نگرش ، معنوی ، سازگاری ، تحصیلی ، نوجوانان ، خانواده