تحلیل مقایسه ای تاثیر روش های یادگیری مبتنی بر مسئله (PBL) و یادگیری تجربی در توسعه مهارت های تحقیقاتی در علوم تجربی

آموزش علوم تجربی در عصر حاضر نیازمند تحولاتی بنیادین در شیوه های تدریس و یادگیری است تا بتواند همراستا با نیازهای واقعی جامعه و توانمندی های مورد انتظار از دانش آموزان حرکت کند. در این راستا بهره گیری از رویکردهای نوین همچون یادگیری مبتنی بر مسئله (PBL) و یادگیری تجربی به عنوان روش هایی فعال، مشارکتی و خلاقانه، جایگاه ویژه ای در نظام آموزشی پیدا کرده اند. هدف اصلی این پژوهش تحلیل مقایسه ای تاثیر دو روش یادگیری PBL و یادگیری تجربی بر توسعه مهارت های تحقیقاتی دانش آموزان در حوزه علوم تجربی است؛ مهارت هایی نظیر مشاهده دقیق، طرح ریزی، فرضیه سازی، جمع آوری داده، تجزیه و تحلیل اطلاعات و نتیجه گیری علمی که پایه های اصلی یادگیری پژوهش محور را تشکیل می دهند. روش یادگیری مبتنی بر مسئله با تمرکز بر مسئله محوری، کار گروهی و یادگیری در بستر موقعیت های واقعی یا شبیه سازی شده، دانش آموز را در فرآیند کشف دانش درگیر می سازد و او را به فردی پرسشگر، تحلیل گر و نقاد تبدیل می کند. در مقابل، یادگیری تجربی با تکیه بر تعامل مستقیم با پدیده ها و محیط فضایی برای تجربه، آزمایش و بازاندیشی، فراهم می آورد که به درونی سازی مفاهیم علمی، تقویت حس کنجکاوی و رشد توانمندی های عملی و ذهنی دانش آموزان منجر می شود. هرچند رویکردها و مکانیسم های اجرایی این دو روش متفاوت است، اما وجه اشتراک آنها در محوریت دادن به یادگیرنده، ارتقاء تفکر علمی و افزایش توانایی های پژوهشی نمایان می شود.

کلیدواژه ها:

یادگیری ، مسئله یادگیری ، تجربی ، مهارت تحقیق ، علوم تجربی