تاثیر مداخلات روان شناختی بر عملکرد تحصیلی و رشد عاطفی-اجتماعی دانش آموزان در برنامه های پرورشی

هدف این پژوهش بررسی تاثیر مداخلات روان شناختی بر عملکرد تحصیلی و رشد عاطفی اجتماعی دانش آموزان مقطع ابتدایی در چارچوب برنامه های پرورشی است. این مطالعه با رویکرد کمی و طرح آزمایشی انجام شد و جامعه آماری آن شامل دانش آموزان پایه های چهارم تا ششم ابتدایی در مدارس منتخب بود. نمونه گیری به صورت تصادفی خوشه ای انجام شد و گروه های مداخله و کنترل با استفاده از ابزارهای استاندارد شامل پرسشنامه های رشد عاطفی اجتماعی متناسب با سن و آزمون های عملکرد تحصیلی ارزیابی شدند. مداخلات روان شناختی شامل کارگاه های آموزش مهارت های زندگی، تکنیک های مدیریت هیجان و فعالیت های گروهی تقویت همکاری بود که در قالب برنامه های پرورشی مدرسه اجرا شد. تحلیل داده ها با روش های آماری نشان داد که مداخلات روان شناختی به طور معناداری باعث بهبود عملکرد تحصیلی و ارتقای مهارت های عاطفی-اجتماعی دانش آموزان شده است. نتایج این پژوهش بر ضرورت گنجاندن مداخلات روان شناختی در برنامه های پرورشی مقطع ابتدایی تاکید دارد و پیشنهاد می کند که سیاست گذاران آموزشی از این رویکرد برای حمایت از رشد همه جانبه دانش آموزان استفاده کنند.

کلیدواژه ها:

مداخلات روان شناختی عملکرد ، تحصیلی ، رشد عاطفی-اجتماعی