اقدام پژوهی چگونه توانستم با بهره گیری از روشهای سازنده و هدفمند مشکل عدم تمرکز یک دانش آموز را کاهش دهم؟

یکی از چالشهای مهم در فرآیند آموزش، ابتدایی مشکل کاهش تمرکز در دانش آموزان است که می تواند بر یادگیری، پیشرفت تحصیلی و تعاملات اجتماعی آنان تاثیر منفی بگذارد. در این پژوهش، ابتدا با مشاهده و تحلیل دقیق رفتارهای دانش آموزان، عوامل موثر بر کاهش تمرکز شناسایی شد. این عوامل شامل، اضطراب، کمبود انگیزه، وجود محرک های محیطی نامناسب، نبود برنامه ریزی آموزشی متنوع، و ضعف در مهارت های خودتنظیمی ذهنی بود. با توجه به این یافته ها، مجموعه ای از مداخلات هدفمند متناسب با نیازهای روانی و شناختی دانش آموز طراحی و اجرا گردید. راهکارهای به کار رفته در این پژوهش شامل گفت وگوهای فردی با دانش آموز برای شناخت بهتر زمینه های فکری و عاطفی او، فراهم کردن محیطی امن، صمیمی و حمایت گر در کلاس، استفاده از تشویق های کلامی و رفتاری برای ایجاد انگیزه، و همچنین اجرای فعالیت های گروهی و تمرینات ذهنی برای تقویت توانایی تمرکز و دقت بود. علاوه بر این، استفاده از بازی های آموزشی، تنوع در روش های تدریس، مشارکت دادن دانش آموز در فرآیند یادگیری، و ایجاد حس مسئولیت پذیری از جمله اقداماتی بود که به بهبود عملکرد تحصیلی و افزایش تمرکز کمک کرد. نتایج حاصل از اجرای این مداخلات نشان داد که تمرکز دانش آموز به طور چشمگیری بهبود یافته، میزان مشارکت او در فعالیت های کلاسی افزایش پیدا کرده، و سطح رضایتمندی اش از فرآیند یادگیری نیز ارتقا یافته است. همچنین، ارتباطات اجتماعی دانش آموز تقویت شده، و احساس اعتماد به نفس بیشتری در او شکل گرفت. این پژوهش نشان داد که توجه همزمان به ابعاد روانی، عاطفی، و آموزشی کودک همراه با فراهم کردن محیطی مثبت و انگیزشی، می تواند تاثیر عمیقی بر رشد تمرکز، انگیزه، و موفقیت تحصیلی او داشته باشد. در نهایت، یافته های این اقدام پژوهی تاکید می کند که ایجاد فضای آموزشی حمایت گر، استفاده از روش های نوآورانه در تدریس، و برقراری ارتباط موثر با دانش آموز از جمله عوامل کلیدی در ارتقای کیفیت یادگیری در دوره ابتدایی هستند. این نتایج می تواند الگویی موثر برای سایر معلمان و مدارس در جهت کاهش مشکلات تمرکزی دانش آموزان و بهبود فرآیند آموزش باشد.

کلیدواژه ها:

عدم تمرکز ، راهکارهای هدفمند ، اختلال یادگیری ، انگیزه ، بیش فعالی (ADHD)