نقش الگوهای تربیتی مدرسه در پرورش سبکهای یادگیری انتقادی و خلاق در دانش آموزان با هوش میان فردی بالا

در نظامهای آموزشی، پویا توجه به تفاوتهای فردی و تنوع سبکهای یادگیری یکی از اصول بنیادین در مسیر ارتقای کیفیت آموزشی به شمار می آید. از جمله مولفه های مهمی که می تواند به رشد و شکوفایی استعدادهای ذهنی و اجتماعی دانش آموزان کمک کند، طراحی و اجرای الگوهای تربیتی سازگار با ویژگی های روان شناختی و شناختی آنان است. سبکهای یادگیری انتقادی و خلاق به عنوان ابزارهای بنیادین در فرآیند پرورش تفکر عمیق، تحلیل گرانه و نوآورانه زمانی شکل می گیرند که محیط آموزشی شرایط لازم برای گفت و گو، پرسشگری، تجربه ورزی و تعامل سازنده را در اختیار دانش آموزان قرار دهد. هوش میان فردی به عنوان یکی از ابعاد نظریه هوش های چندگانه گاردنر، ظرفیتی مهم در ایجاد ارتباط همدلی، همکاری و یادگیری مبتنی بر تعامل اجتماعی محسوب می شود. دانش آموزانی که از این نوع هوش برخوردارند، توانایی بیشتری در کار گروهی، حل مسئله در بستر ارتباطات انسانی و بهره گیری از بازخوردهای بین فردی دارند. مدرسه به عنوان نهاد اجتماعی و آموزشی می تواند با به کارگیری رویکردهای تربیتی نوین، بستری مناسب برای پیوند بین توانایی های میان فردی و سبکهای یادگیری انتقادی و خلاق فراهم آورد. هرگاه نظام تربیتی مدرسه بر مبنای ارزش هایی چون احترام به تفاوت ها، تقویت استقلال فکری، تشویق به مشارکت، ایجاد فرصت های تجربی و تاکید بر تعاملات انسانی شکل گیرد، زمینه برای بروز سبکهای یادگیری پیچیده تر فراهم می شود. در چنین الگویی، نقش معلم از انتقال دهنده دانش به تسهیل گر یادگیری تغییر یافته و فضای کلاس به محیطی پویا و انگیزشی تبدیل می شود.

کلیدواژه ها:

الگو ، تربیتی مدرسه ، پرورش ، سبک ، یادگیری انتقادی ، خلاق ، دانش آموزان ، هوش ، میان فردی