بررسی اثربخشی مواجهه درمانی تدریجی بر کاهش فوبیای سگ در دانش آموز پسر ۸ ساله: مطالعه تک موردی

این مطالعه موردی با هدف بررسی اثر بخشی مواجهه درمانی تدریجی ساختار یافته بر کاهش فوبیای سگ در یک دانش آموز پسر ۸ ساله انجام شد. پژوهش حاضر در محیط مدرسه و با به کارگیری ترکیبی از تکنیک های بازی، محور قصه گویی و مواجهه کنترل شده اجرا گردید. پروتکل درمانی طی ۶ جلسه طراحی شد و تغییرات رفتاری کودک با استفاده از مشاهدات، بالینی گزارش والدین و ارزیابی های تصویری ثبت گردید. یافته ها نشان داد که مداخله منجر به کاهش ۷۰ درصدی علائم اضطراب و افزایش تحمل کودک در مواجهه با محرک های ترس آور شد. همچنین تعمیم پذیری نتایج به محیط طبیعی (روستای پدری با کاهش فاصله اجتنابی از ۵۰ متر به متر تایید گردید. یکی از دستاوردهای کلیدی این پژوهش اثبات امکان اجرای مواجهه درمانی در محیط های آموزشی با حداقل امکانات و تاکید بر نقش بازی های نمادین در تسهیل فرآیند درمان بود. نتایج این مطالعه می تواند به عنوان الگویی کاربردی برای روانشناسان و مشاوران مدرسه و درمانگران کودک جهت مدیریت فوبیاهای خاص در محیط های غیر کلینیکی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

مواجهه درمانی ، تدریجی ، فوبیای سگ ، کودک دبستانی ، مداخله مدرسه محور ، بازی درمانی ، تعمیم پذیری درمان