اقدام پژوهی چگونه توانستم نظم را در دانش آموزان پایه نهم افزایش دهم؟

این پژوهش با هدف بررسی و بهبود سطح نظم در میان دانش آموزان پایه نهم در محیط آموزشی انجام شد با توجه به اهمیت نظم به عنوان یکی از عوامل کلیدی در ارتقای کیفیت یادگیری و ایجاد محیطی مناسب برای آموزش. این مطالعه به صورت اقدام پژوهی طراحی و اجرا گردید. در مرحله اول با استفاده از روشهای کیفی شامل مشاهده مستقیم رفتارهای کلاسی و مصاحبه های نیمه ساختارمند با دانش آموزان و معلمان، مشکلات اصلی مرتبط با بی نظمی شناسایی شدند. این مشکلات شامل تاخیر در حضور در کلاس، عدم رعایت قوانین کلاسی، حواس پرتی در حین تدریس و کمبود انگیزه برای مشارکت فعال بود. پس از تحلیل داده ها، راهکارهای متعددی برای بهبود نظم طراحی و اجرا شدند. این راهکارها شامل تدوین قوانین کلاسی با مشارکت فعال دانش آموزان، پیاده سازی سیستم تشویق و تنبیه مبتنی بر اصول تربیتی عادلانه، تقویت ارتباط معلم و دانش آموز از طریق گفتگوهای منظم و ایجاد فعالیت های گروهی برای افزایش حس مسئولیت پذیری بود. همچنین از ابزارهای بصری مانند نمودارهای پیشرفت و تابلوهای اعلانات برای نمایش دستاوردهای دانش آموزان استفاده شد. نتایج حاصل از اجرای این راهکارها نشان دهنده بهبود قابل توجهی در رفتارهای دانش آموزان بود. حضور به موقع در کلاس ها افزایش یافت، رعایت قوانین کلاسی به صورت چشمگیری بهبود پیدا کرد و حواس پرتی در حین تدریس کاهش یافت. علاوه بر این، دانش آموزان انگیزه بیشتری برای مشارکت فعال در فعالیت های کلاسی نشان دادند. تحلیل های کیفی و کمی نشان داد که ایجاد فضای مثبت و تعاملی در کلاس، همراه با مشارکت دانش آموزان در فرآیند تصمیم گیری، نقش مهمی در تقویت نظم ایفا کرد. این مطالعه نشان می دهد که استفاده از رویکردهای ترکیبی شامل مشارکت دانش آموزان، روش های تشویقی مبتنی بر انگیزه درونی و آموزش مهارت های خودمدیریتی می تواند به عنوان یک مدل موثر برای بهبود نظم در محیط های آموزشی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

نظم ، کلاسی ، دانش آموزان پایه نهم ، اقدام پژوهی ، مدیریت رفتار ، تشویق و تنبیه ، خودتنظیمی ، مشارکت دانش آموزان