استفاده از بازی درمانی به عنوان روشی برای بهبود رفتار و یادگیری در کودکان ابتدایی

بررسی تاثیر بازی درمانی یکی از روشهای موثر در زمینه بهبود رفتار و یادگیری کودکان محسوب می شود. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر بازی درمانی بر بهبود رفتار و فرآیند یادگیری کودکان ابتدایی در شهر تهران انجام شده است. روش پژوهش حاضر از نوع شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل می باشد. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموزان دوره ابتدایی شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۳ بود که از میان آنها ۶۰ نفر به روش نمونه گیری خوشه ای انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه های استاندارد سنجش رفتار اجتماعی و عملکرد تحصیلی بود. برنامه بازی درمانی طی ۱۰ جلسه ۶۰ دقیقه ای برای گروه آزمایش اجرا شد. داده ها با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی شامل آزمون t مستقل و تحلیل کوواریانس مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که بازی درمانی تاثیر معناداری بر بهبود رفتار اجتماعی، کاهش رفتارهای پرخاشگرانه و بهبود عملکرد تحصیلی کودکان دارد (P<۰.۰۵). یافته ها نشان می دهد که بازی درمانی می تواند به عنوان یک روش مکمل آموزشی و تربیتی در مدارس ابتدایی مورد استفاده قرار گیرد. این پژوهش توصیه می کند که مربیان و مشاوران مدارس از ظرفیت های بازی درمانی برای ارتقای سلامت روان و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان بهره ببرند.

کلیدواژه ها:

بازی درمانی ، بهبود ، رفتار ، یادگیری ، کودکان