رابطه رهبری خدمتگزار با اضطراب اجتماعی با نقش میانجی سرمایه اجتماعی شخصی معلمان مدارس شهر ساری

هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه رهبری خدمتگزار با اضطراب اجتماعی با نقش میانجی سرمایه اجتماعی شخصی معلمان مدارس شهر ساری بود. این پژوهش به روش توصیفی از نوع همبستگی انجام پذیرفت جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه معلمان ابتدایی مدارس شهر ساری بودند که در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ برابر با ۱۵۶۰ نفر بودند تعداد نمونه براساس جدول کرجسی- مورگان (تعیین حجم نمونه از روی حجم جامعه صورت گرفت که تعداد ۳۱۰ نفر به روش نمونه گیری تصادفی - طبقه ای بر حسب جنسیت انتخاب شدند پرسش نامههای استاندارد رهبری خدمتگزار ون دیرندونک (۲۰۲۳)، اضطراب روابط اجتماعی الهای (۲۰۱۸) سرمایه اجتماعی خوش بیانی آرانی و همکاران (۱۴۰۱) ابزار مورد استفاده در این تحقیق بوده است. پایایی پرسشنامه با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ به ترتیب ۰.۹۴، ۰.۹۶، ۰.۷۵ محاسبه شد. جهت تجزیه و تحلیل داده ها در سطح آمار توصیفی از جدول و نمودار فراوانی درصد فراوانی و میانگین داده و در بخش آمار استنباطی آزمون کلموگروف – اسمیرنف و Smart PLS در سطح اطمینان ۹۵ بررسی گردید نتایج تجزیه و تحلیل دادهها نشان داد: بین رهبری خدمتگزار و اضطراب اجتماعی معلمان دوره ابتدایی شهر ساری رابطه معناداری وجود ندارد بین رهبری خدمتگزار و سرمایه اجتماعی معلمان ابتدایی شهر ساری رابطه معناداری وجود دارد بین سرمایه اجتماعی و اضطراب اجتماعی معلمان ابتدایی شهر ساری رابطه معناداری وجود ندارد بین رهبری خدمتگزار با اضطراب اجتماعی با نقش میانجی سرمایه اجتماعی شخصی معلمان رابطه معناداری وجود دارد.

کلیدواژه ها:

رهبری خدمتگزار ، اضطراب اجتماعی ، سرمایه اجتماعی ، معلمان ابتدایی