بررسی کیفی ارتباط بین میزان استفاده از بازیهای رایانه ای و رشد شناختی و رفتاری در میان دانش آموزان ابتدایی

بازیهای رایانه ای به عنوان یکی از پدیده های نوظهور دنیای دیجیتال تاثیرات گسترده ای بر رشد کودکان، به ویژه در دوران ابتدایی دارند که از جنبه های مختلف، شناختی رفتاری و اجتماعی قابل بررسی است. با پیشرفت فناوری و افزایش دسترسی کودکان به وسایل دیجیتال بازیهای رایانه ای به یکی از فعالیتهای رایج و محبوب تبدیل شده اند و همین امر ضرورت شناخت دقیق تر نقش و پیامدهای آن را در رشد کودکان بیش از پیش مطرح کرده است. این پژوهش با هدف بررسی کیفی ارتباط بین میزان استفاده از بازیهای رایانه ای و رشد شناختی و رفتاری در میان دانش آموزان ابتدایی انجام شده است تا ضمن تحلیل تجربیات و دیدگاه های کودکان والدین و معلمان ابعاد مختلف این رابطه پیچیده و چندوجهی روشن شود. در این راستا روش تحقیق مبتنی بر جمع آوری دادههای، کیفی شامل مصاحبه های عمیق مشاهده و تحلیل محتوای بازیها بوده است که توانسته دیدگاههای مختلف و متنوعی را درباره نحوه تاثیرگذاری بازی های رایانه ای بر مهارتهای شناختی نظیر حل، مسئله تمرکز حافظه تفکر انتقادی و خلاقیت و همچنین رفتارهای اجتماعی مانند تعاملات میان فردی، همکاری مدیریت هیجانات و کنترل رفتارهای پرخاشگرانه به دست دهد. بازیهای رایانه ای اگر به صورت هدفمند و متعادل استفاده شوند می توانند به عنوان ابزاری موثر در تقویت مهارتهای شناختی کودکان و فراهم آوردن فرصتهایی برای یادگیری فعال و مشارکتی عمل کنند از سوی دیگر استفاده نامحدود و بدون نظارت از این بازیها ممکن است منجر به بروز مشکلاتی همچون انزوای اجتماعی کاهش تعاملات رو در رو افزایش پرخاشگری و بروز اختلالات رفتاری گردد.

کلیدواژه ها:

بازی رایانه ای ، رشد ، شناختی ، رفتاری ، دانش آموزان ابتدایی