نقش هوش هیجانی در ایجاد انگیزه خودکارآمدی و تعهد به یادگیری در دانش آموزان

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 74

فایل این مقاله در 19 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

CFTP11_2288

تاریخ نمایه سازی: 22 شهریور 1404

چکیده مقاله:

هدف از پژوهش حاضر بررسی هوش هیجانی و استفاده از آن در یادگیری مشارکتی به منظور کیفیت بخشی به آموزش و موفقیت تحصیلی دانش آموزان است. پژوهش حاضر به بررسی نقش بسیار مهم یادگیری مشارکتی در کیفیت بخشی به فرآیند آموزش و موفقیت تحصیلی دانش آموزان می پردازد. برای دستیابی به اهداف پژوهش از روش مروری استفاده شده است. یادگیری مشارکتی اثربخشی بسیار بالایی در کیفیت بخشی به آموزش دارد. هوش هیجانی به عنوان یکی از ابعاد مهم هوش، انسانی نقش برجسته ای در فرآیندهای یادگیری، انگیزش تحصیلی و موفقیت آموزشی ایفا می کند. در محیط های آموزشی، امروزی تنها تکیه بر توانایی های شناختی دانش آموزان برای پیشرفت تحصیلی کافی نیست، بلکه توانمندی های عاطفی و اجتماعی نظیر درک و مدیریت هیجانات، همدلی با دیگران و مهارت های بین فردی به عنوان عوامل کلیدی در بهبود عملکرد تحصیلی و تعهد به یادگیری شناخته شده اند. تحقیقات نشان داده دانش آموزانی که از سطح بالایی از هوش هیجانی برخوردارند، توانایی بیشتری در تنظیم هیجانات، مقابله با استرس، حل مساله و تعامل مثبت با محیط آموزشی دارند. این ویژگی ها مستقیما به افزایش انگیزه درونی منجر می شوند؛ بطوری که دانش آموزان با هوش هیجانی بالا نه تنها برای کسب نمرات بهتر، بلکه برای یادگیری عمیق تر و کسب مهارت های پایدارتر تلاش می کنند. آنها علاقه مند به پیشرفت فردی بوده و در برابر موانع آموزشی انعطاف پذیرتر و مقاومتر عمل می کنند. از سوی دیگر، هوش هیجانی نقش مهمی در شکل گیری باور به توانایی های فردی یا همان خودکارآمدی دارد. این خودکارآمدی نه تنها موجب بهبود عملکرد آموزشی می شود، بلکه در ایجاد نگرش مثبت نسبت به یادگیری و پیگیری مستمر اهداف تحصیلی موثر است. همچنین تعهد به یادگیری که به معنای درگیری فعال و پایدار دانش آموز با فرآیند یادگیری است، با هوش هیجانی ارتباط نزدیکی دارد. هوش هیجانی بالا سبب می شود دانش آموزان احساس تعلق بیشتری به مدرسه و محیط آموزشی خود داشته باشند، ارتباط موثرتری با معلمان و همسالان برقرار کنند، و در نتیجه در فرآیند یادگیری مشارکت فعال تری داشته باشند. این تعهد از طریق درونی سازی اهداف آموزشی، توسعه انگیزش شخصی و ارتقای تعامل اجتماعی شکل می گیرد. یادگیری مشارکتی به عنوان یکی از رویکردهای برتر آموزش و یادگیری می تواند بهبود کیفیت و اثربخشی فرآیند آموزشی را تضمین کند. این رویکرد نه تنها به کیفیت آموزش کمک می کند، بلکه با توانایی افزایش تعاملات مثبت در کلاس درس می تواند محیط آموزشی را فعال تر و پویاتر کرده و موفقیت تحصیلی دانش آموزان را تضمین کند.

نویسندگان

فاطمه احمدی

کارشناسی ارشد شیمی آلی اداره کل آموزش و پرورش استان خوزستان

سید محمد محمدی

کارشناسی الهیات فقه و مبانی حقوق اداره کل آموزش و پرورش استان آذربایجان شرقی

هادی فنائی

کارشناسی آموزش ابتدایی اداره کل آموزش و پرورش استان آذربایجان شرقی

بدرالسادات موسوی جروکانی

کارشناسی ادبیات عرب اداره کل آموزش و پرورش استان اصفهان