استراتژیهای خاص آموزشی برای آموزش به دانش آموزان نابینای ناشنوا

پژوهش حاضر به بررسی استراتژیهای خاص آموزشی برای آموزش به دانش آموزان نابینای ناشنوا می پردازد؛ گروهی که به دلیل ناتوانی در دو حس، کلیدی چالشهای فراوانی در فرایند یادگیری و ارتباط دارند و نیازمند روشها و برنامه های آموزشی ویژه و تخصصی هستند. هدف اصلی این تحقیق شناسایی و تحلیل راهکارها و روشهایی است که بتوانند شرایط یادگیری این دانش آموزان را بهبود بخشیده و به توسعه مهارتهای ارتباطی، حسی حرکتی و اجتماعی آنان کمک کنند. برای این منظور، پژوهش به صورت کیفی و توصیفی و از طریق مرور منابع و متون علمی معتبر انجام شده است. منابع مورد استفاده شامل مقالات و کتب علمی موجود در پایگاههای داده معتبر مانند سیویلیکا، SID، نورمگز مگ ایران و گوگل اسکولار میباشد. یافته های تحقیق نشان میدهد که آموزش زبان اشاره لمسی، استفاده از سیستم بریل و فناوریهای کمکی، ارتباطی، آموزش مهارتهای خودمراقبتی و زندگی مستقل، طراحی محیطهای آموزشی چندحسی و ساختاریافته و تقویت مهارتهای اجتماعی، از مهمترین استراتژیهای موفق در آموزش این گروه هستند. همچنین بهره گیری از فناوریهای نوین در قالب ابزارهای الکترونیکی و روشهای چندرسانه ای موجب افزایش انگیزه و مشارکت فعال دانش آموزان در فرایند یادگیری می شود. این استراتژیها ضمن ارتقای کیفیت یادگیری، استقلال فردی و اجتماعی دانش آموزان نابینای ناشنوا را نیز تقویت کرده و زمینه های رشد همه جانبه آنان را فراهم می آورد. در نهایت پژوهش تاکید دارد که آموزش ویژه باید به صورت جامع و چندجانبه طراحی شود تا نیازهای متنوع و پیچیده این دانش آموزان به طور کامل پوشش داده شود و فرصتی برابر برای رشد و شکوفایی آنان فراهم گردد.

کلیدواژه ها:

استراتژیهای آموزشی ، دانش آموزان نابینا ، ناشنوا ، فناوریهای کمکی ، مهارتهای زندگی