تحلیل نقش آموزش در پیشگیری از اعتیاد نوجوانان در مدارس

این پژوهش تحلیلی - توصیفی با بررسی منابع معتبر نقش مدارس و معلمان را در پیشگیری از گرایش نوجوانان به مواد مخدر تحلیل می کند. نوجوانان به دلیل ویژگی های روانی رشدی و قرار گرفتن در محیط های پرخطر مستعد این آسیب هستند. عوامل موثر در سه دسته محیطی (فقر، طلاق، همسالان ناسالم)، ژنتیکی (سابقه اعتیاد در خانواده)، روان شناختی (اضطراب، کمبود عزت نفس) طبقه بندی می شوند. مدارس با ایجاد محیط امن آموزشی، مستند پیامدهای مواد مخدر، تقویت مهارت های «نه گفتن» و اجرای برنامه های پیشگیرانه، می توانند تاب آوری دانش آموزان را افزایش دهند. معلمان با شناخت نشانه های هشداردهنده، افت تحصیلی، انزوا و پرهیز از برچسب زنی، نقش محوری در مداخله به موقع دارند. بررسی برنامه های ملی و فراملی نشان می دهد رویکردهای مشارکتی، غیرتنبیه ای و مهارت بنیان، اثربخشی بیشتری دارند. همچنین، کیفرزدایی از جرائم نوجوانان و جایگزینی مجازات ها با برنامه های اصلاحی، ضروری است. نتیجتا، پیشگیری موثر نیازمند همکاری مدارس، خانواده، نهادهای مدنی و سیاستگذاری جامع در چارچوب پیشگیری اجتماعی است.

کلیدواژه ها:

مواد مخدر ، مدارس ، پیشگیری از جرم نوجوانان