ضرورت آموزش مهارتهای زندگی و شهروندی در مدارس ابتدایی

در دنیای کنونی که با تغییرات سریع، اجتماعی، فرهنگی و فناوری همراه است، آموزش مهارتهای زندگی و شهروندی به عنوان یکی از ارکان اصلی تربیت نسل آینده از اهمیت ویژه ای برخوردار شده است. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش و ضرورت آموزش مهارتهای زندگی و شهروندی در مدارس انجام شده است. این مهارتها شامل مولفه هایی نظیر خودآگاهی، تصمیم گیری، حل مسئله، تفکر انتقادی، ارتباط موثر، همکاری اجتماعی، مسئولیت پذیری، قانون مداری و مشارکت در امور اجتماعی می باشد. روش تحقیق به صورت توصیفی-تحلیلی بوده و داده ها از طریق پرسش نامه، مصاحبه با معلمان و مشاوران مدارس و بررسی اسناد و منابع آموزشی جمع آوری شده است. یافته های پژوهش نشان داد که آموزش مهارتهای زندگی و شهروندی در بسیاری از مدارس به صورت ساختارمند اجرا نمی شود و با چالش هایی نظیر کمبود منابع، ناآمادگی معلمان، محدودیت زمانی و عدم برنامه ریزی منسجم مواجه است. در عین حال، تاثیر مثبت این آموزش ها بر بهبود رفتارها، اجتماعی، افزایش مشارکت در کلاس، ارتقاء خودکارآمدی و کاهش رفتارهای پرخطر، به طور معناداری مشاهده شده است. نتایج این مطالعه بر ضرورت توجه نظام آموزشی به نهادینه سازی آموزش مهارتهای زندگی و شهروندی، توانمندسازی معلمان و مشارکت خانواده ها تاکید دارد. در نهایت، آموزش این مهارتها زمینه ساز تربیت نسلی پویا، متعهد و مسئول در جامعه آینده خواهد بود.

کلیدواژه ها:

مهارتهای زندگی ، شهروندی ، آموزش و پرورش ، مسئولیت پذیری ، رفتار اجتماعی ، مشارکت